Koroner arter hastalığı tanılı 65 yaş üzeri servis hastalarının nütrisyonel durumu ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı; koroner arter hastalığı tanısı almış 65 yaş ve üzeri bireylerin beslenme durumu ile yaşam kalitesini değerlendirmektir. [Abstract Not Available] Yöntem: Çalışmaya; Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi kardiyoloji servisinde yatan ve koroner arter hastalığı tanısı almış toplam 187 birey (100 kadın; 87 erkek) dâhil edilmiştir. Bireylere Mini Nütrisyonel Değerlendirme Kısa Formu (MNA-SF) ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşlılar İçin Yaşam Kalitesi Modülü (WHOQOL-OLD) uygulanmıştır. Boy ve vücut ağırlığı ölçülmüş; vücut kitle indeksi (VKİ) standart formüller kullanılarak hesaplanmıştır. [Abstract Not Available] Bulgular: Katılımcıların %75;4’ü (n=141) 65–74 yaş aralığında; %24;6’sı (n=46) ise 75 yaş ve üzerindeydi. Bireylerin %46’sının beslenme durumu normal; %38;5’inin malnütrisyon riski altında ve %15;5’inin malnütrisyonlu olduğu belirlenmiştir. Yaşam kalitesi değerlendirmesinde; yakınlık (16;55±3;04) ve özerklik (15;33±2;63) alt ölçeklerinde yüksek puan ortalamaları; duyusal işlevler (14;02±4;20); geçmiş; şimdi ve gelecek aktiviteler (14;49±2;98); sosyal katılım (13;67±3;43) ve ölüm ve ölme (13;90±4;88) alt ölçeklerinde ise orta düzeyde puanlar elde edilmiştir. Yaşam kalitesi genel ölçek puanı yüksek bulunmuştur (87;99±12;96). MNA-SF puan ortalaması 10;65±2;86 olarak saptanmış olup; bu durum grubun genel olarak malnütrisyon riski altında olduğunu göstermektedir. MNA-SF puanları ile yaşam kalitesi alt ölçekleri arasındaki ilişki incelendiğinde; en güçlü korelasyonların sosyal katılım ve yaşam kalitesi genel ölçek puanları ile olduğu görülmüştür. [Abstract Not Available] Sonuç: MNA-SF skorlarına göre bireylerin %38;5’i malnütrisyon riski altında; %15;5’i ise malnütrisyonludur. Beslenme durumu daha iyi olan bireylerde yaşam kalitesi puanları; özellikle sosyal katılım ve yaşam kalitesi genel ölçeği alanlarında; anlamlı düzeyde daha yüksektir. Bu bulgular; koroner arter hastalığı olan yaşlı hastalarda rutin beslenme taraması ve hedefe yönelik müdahalelerin önemini vurgulamaktadır.