Perkütan transluminal koroner anjioplasti sonrası restenoz gelişen hastalarda HDL ve HDL alt gruplarının analizi

Abstract

Koroner Arter Hastalığı (KAH) tedavisinde yaygın bir şekilde kullanılan Perkütan Transluminal Koroner Anjiyoplasti (PTKA) ' nin uzun süreli etkinliğini sınırlayan majör problem restenoz gelişimidir. Günümüzde, birçok biyokimyasal parametrenin yanı sıra erken KAH gelişiminde bağımsız ve güçlü bir risk faktörü olan düşük düzeydeki Yüksek Yoğunluklu Lipoprotein Kolesterolü (HDL-K) ve Apolipoprotein AI (Apo AI)' in PTKA sonrası restenoz riski üzerine etkileri araştırılmaktadır. Çalışmamızda, PTKA sonrası restenoz gelişen 31 hasta (30 erkek ve 1 kadın) ve restenoz gelişmeyen 37 hasta (30 erkek ve 7 kadın) olmak üzere toplam 68 hastada HDL-K, HDL2-K, HDL3-K, Apo AI, total kolesterol, trigliserid, total/HDL-K düzeyleri çalışıldı. Burada HDL ve alt grupları ultrasantrifüj yöntemi ile elde edildi ve kolesterol düzeyleri çalışıldı. Çalışmamızda HDL-K, HDL2-K, HDL3-K ve Apo Al seviyeleri restenoz gelişen grupda sırasıyla 33±6, 15±4, 17±3 ve 113$pm$14 mg/dl iken restenoz gelişmeyen grupta sırasıyla 35±8, 16±5, 18±4 ve 122±18 mg/dl bulundu. Apo Al düzeyleri arasındaki fark anlamlı bulundu (p=0,036). HDL-K, HDL2-K, HDL3-K düzeyleri arasındaki fark anlamsız bulundu (sırasıyla p değerleri: 0,16, 0,26, 0,27). Restenoz gelişen hastaların 20' sinde (%65) HDL-K seviyeleri $leq$35 mg/dl iken 11 ' inde (%35) HDL-K seviyeleri >35 mg/dl bulundu (p=0,08). Ayrıca restenoz gelişen hastaların 21 ' inde (%68) Apo Al seviyeleri <120 mg/dl iken 10' unda (%32) Apo Al seviyeleri $geq$120 mg/dl bulundu. Her iki grup arasında yapılan istatistiksel değerlendirme istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,01). HDL-K, HDL2-K, HDL3-K ve Apo Al düzeylerinin restenoz gelişim süresi üzerine olan etkileri Cox regresyon analizi ile değerlendirildi. HDL-K ve Apo Al düzeylerinin restenoz gelişim süresi üzerine olan etkileri anlamlı bulundu (sırasıyla p değerleri; 0,055, <0,01). HDL2-K ve HDL3-K düzeylerinin restenoz gelişim süresi üzerine olan etkileri anlamsız bulundu (sırasıyla p değerleri; 0,009, 0,13). Total kolesterol, trigliserid, total/HDL-K düzeylerinin, restenoz gelişen ve gelişmeyen gruplar arasında yapılan istatistiksel incelemede PTKA sonrası restenoz gelişim riski ve süresine etkileri anlamsız bulundu Yaptığımız bu çalışmada, i) düşük HDL-K düzeylerinin PTKA sonrası restenoz riski üzerine istatistiksel olarak anlamlı etkisi bulunamamış olsa da, restenoz gelişen grupta restenoz gelişmeyen gruba oranla düşük HDL-K düzeyi olan hastaların sayısının 2,4 kat daha fazla bulunması ve düşük HDL-K düzeylerinin restenoz gelişim süresini kısaltmasına bağlı olarak HDL-K düzeylerinin restenoz riskini arttırabileceği, ii) HDL2-K ve HDL3-K düzeylerinin restenoz riski üzerine etkilerinin olmadığı, iii) Düşük Apo Al düzeylerinin hem restenoz riskini arttırdığı hem de restenoz süresini kısalttığı sonucuna vardık.