Direk Radyografik Ölçümlerin Kapak Yetersizliklerinin Ciddiyetinde Belirleyici Olarak Ön Gördürücü Değeri

Abstract

AMAÇ: Göğüs radyografisi (GR) kardiyak boşlukların genişlemesinin değerlendirilmesinde yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Bu çalışmada GR ile belirlenen kardiyotorasik oran (KTO), kardiyak alan (KA) ve kardiyak volüm (KV) değerleri ile sol ventrikülün ekokardiyografik çapları ve kapak yetmezliklerinin ciddiyeti karşılaştırılmıştır. YÖNTEMLER: Çalışma popülasyonu izole ya da kombine mitral, aort veya triküspit yetersizliği olan 220 hastadan (125 Kadın, 95 Erkek) oluşmaktadır. Hastaların tümünde sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu > %40 olup normale yakındır. GR ve ekokardiyografik değerlendirme tüm hastalarda aynı gün içerisinde yapılmıştır. Hastalar kapak yetersizliğinin ciddiyeti yönünden hafif orta ve ciddi olmak üzere gruplandırılmıştır. BULGULAR: Basit linear pearson korelasyon testinde sol ventrikül sistol sonu çapı KV ile KA ve KTO'ya göre daha ilişkili bulunmuştur. Bununla beraber sol ventrikül diastol sonu çapı hem KA hem de KV ile koraledir. Çoklu karşılaştırma testlerinde mitral ve triküspit yetmezliği ciddiyeti ile KA ve KV'nin korelasyonu KTO'dan daha iyi bulunmuştur. Oysaki aort yetersizliği ciddiyeti yalnızca KV ile ilişkilidir. TARTIŞMA: GR ekokardiyografi ile karşılaştırıldığında daha ucuz ve kolay bir yöntemdir ve rutin klinik pratikte kullanımı bu çalışmadan sonra artabilir.