Karotis Arter Stentleme Uygulanan Hastalarda Uzun Vadeli Mortalitede C-Reaktif Protein-Albümin Oranının Prediktif Değeri

Abstract

Giriş: Daha önceki araştırmalarda bildirilen karotis arter darlığı, semptomatik karotis lezyonları ve karotis stent restenozu şiddeti ile ilişkili birkaç enflamatuvar biyobelirteç vardır. C-reaktif protein (CRP)-serum albü- min oranının (CAO), karotis arter hastalığı (KAH) olan hastalarda periferik arter hastalığı şiddetini öngördüğü gösterilmiştir. Ancak, karotis arter stentleme (KAS) sonrası KAH hastalarında CAO ve uzun vadeli mortalite arasındaki ilişki belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmanın amacı, KAS’lı hastalarda CAO’nun uzun vadeli mortaliteyi öngörme yeteneğini araştırmaktır. Hastalar ve Yöntem: Perkütan karotid arter müdahalesi olan toplam 998 KAH hastası geriye dönük olarak incelendi ve bunlardan 482 kişi takip verileri olmadığı için bu çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmaya 2012- 2018 yılları arasında perkütan karotis arter müdahalesi olan hastalar dahil edildi. İşlem öncesi serum CRP, tam kan sayımı ve albümin düzeyleri ölçüldü. KAS sonrası uzun dönem takipte hastaların özellikleri, işlem detayları ve CAO ile tüm nedenlere bağlı mortalite arasındaki ilişkiler değerlendirildi. Bulgular: İleri yaş (HR= 1.044; %95 CI= 1.001-1.089; p= 0.046), sigara kullanımı (HR= 2.636; %95 CI= 1.213-5.728; p= 0.014), kan üre (HR= 1.017; %95 CI= 1.002-1.033 ; p= 0.025), albümin (HR= 0.252; %95 CI= 0.132-0.480; p< 0.001), CRP seviyeleri (HR= 1.336; %95 CI= 1.055-1.691; p= 0.016) ve CAO’nun (HR= 1.012; 95% CI= 1.003-1.022; p= 0.008), çok değişkenli Cox regresyon analizinde KAS sonrası 55.2 ± 12.4 aylık takipte tüm nedenlere bağlı mortalite ile istatistiksel olarak ilişkili oldugu saptandı. Sonuç: KAS uygulanan hastalarda CAO, bağımsız olarak uzun vadeli mortalite ile ilişkiliydi. CAO, daha yakın takip uygulamak ve tedaviyi optimize etmek için bu popülasyonda risk sınıflandırması için kullanılabilir.