Bir Sağlıklı Üniversite Öğrencisi Örnekleminde Aleksitiminin Yaşam Kalitesine Etkisi: Bir Yapısal Eşitlik Modelleme Yaklaşımı

Abstract

Aleksitimi ve yaşam kalitesi arasındaki ilişki son zamanlarda araştırmacıların dikkatini çekmektedir. Fakat bu araştırmalar hasta gruplarında veya genel popülasyonda yapılmıştır. Bu çalışma yapısal eşitlik modelini kullanarak, sağlıklı üniversite öğrencisi popülasyonunda aleksitimi düzeyinin yaşam kalitesinin bileşenleri üzerindeki eşzamanlı etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kesitsel çalışmanın örneklemini, ruhsal ve fiziksel hastalığı bulunmayan 183 sağlıklı gönüllü üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu, Kısa Form-36 (SF-36) Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ-20) uygulanmıştır. Katılımcıların %48,6’sı (n=89) kadın ve %51,4’ü (n=94) erkekti ve yaş ortalaması 21,88±2,11 yıldı. Gönüllülerin %13,1’i (n=24) aleksitimik, %25,2’si (n=46) borderline aleksitimik ve 61,7 %’si (n=113) aleksitimik olmayan olarak kategorize edildi. Toronto Aleksitimi Ölçeği’nin SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği üzerine ters yönde anlamlı ve orta büyüklükte bir etkiye sahip olduğu gösterildi. (Standardize regresyon katsayısı -0,40) Çalışmamız aleksitiminin fiziksel ve ruhsal hastalığı bulunmayan sağlıklı üniversite öğrencilerinde yaşam kalitesini olumsuz yönde etkilediğini göstermektedir. Aleksitimik bireylerin, aleksitimiye bağlı belirtini ortadan kaldırmak ve yaşam kalitelerini artırmak için spesifik müdahele yöntemleri geliştirilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir. Gelecekte yapılacak, uzunlamasına çalışmalar aleksitimi ile yaşam kalitesinin nedensel ilişkilerini açıklamakta faydalı olacaktır.