Akut miyokard infarktüsünden ölüm oranlarında son yıllarda azalma oldu mu? Yaşlı hastada populasyonunda tek merkez sonuçları

Abstract

Amaç: Merkezimizdeki, akut miyokard infarktüsü (AMİ) ile gelen yaşlı hastalarda, klinik yaklaşımların, girişimlerin ve hastane içi ölüm oranının 2000-2002 yılları arasındaki seyrinin incelenmesi amaçlandı.Yöntemler: Akut miyokard infarktüsü tanısıyla 2000 ile 2002 yılları süresince hastanemize yatırılan 70 yaşın üzerindeki 160 hasta geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: İncelenen 3 yıl içerisinde AMİ ile başvuran 70 yaş ve üzerinde 160 hasta (105 erkek, 55 kadın) tespit edilmiş olup, yaş ortalaması 74.0±3.3 yıl idi. Hastane içi ölüm oranı 39 (%24) hastada gözlenmiş olup, hastaneye geliş-ölüm zamanı ortalama 24 saat idi. Hastaların 33 (%20)’ünde infarkt lokalizasyonu birden fazla miyokard duvarını içeriyordu. Tüm hastaların %61’inde, ölüm gelişenlerin ise %80’inde sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu düşük bulundu (p>0.05). İncelenen üç yıl boyunca perkütan translüminal koroner anjiyoplasti (PTCA), cerrahi girişim uygulaması, beta-bloker, anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü ve lipid düşürücü tedavi kullanım sıklığında artış saptandı (p<0.05). Ölüm oranlarında ise yıllar içerisinde bir farklılık gözlenmedi. Sonuç: Akut miyokard infarktüsü ile gelen yaşlı hastalardaki tedavi yaklaşımlarında, ülkemizde de yurt dışı verilerine paralel şekilde değişiklikler izlenmektedir. Ancak ölüm oranında da benzer düşüşün saptanamamasının sebebi, etnik kaynaklı olabileceği gibi, hastaların hastaneye başvuru sürelerinin diğer ülkelere göre daha geç, infarkt alanlarının daha geniş, kateterizasyon ve primer PTCA oranının daha düşük, en önemlisi de karşılaştırılan zaman aralığının kısa olmasından kaynaklanıyor olabilir.