Ekstratemporal Lob Epilepsilerinde Lateralizasyon/ Lokalizasyonda Semiyoloji, Video-Elektroensefalografi Monitorizasyonu, Nörogörüntüleme ve Nöropsikolojik Fonksiyonlar

Abstract

Amaç: Ekstratemporal lob epilepsi (ETLE) hastalarında epileptojenik alanı (EA) ortaya koymak amacıyla yüksek düzeyde lateralize/lokalize edici değere sahip semiyolojik bulguları belirlemek için Video-Elektroensefalografi Monitorizasyon (VEM), nörogörüntüleme, nöropsikolojik testler uygulanarak aralarındaki korelasyonu araştırmak hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: ETLE nedeniyle 2006–2012 yılları arasında VEM ünitesine yatırılan hastalar çalışmaya dahil edildi. 24–120 saat süre ile monitorize edilen 34 hastanın toplam 198 nöbeti iki gözlemci tarafından değerlendirildi. Hastalara epilepsi protokolüne göre anatomik lokalizasyon için kranial MRG, dirençli epilepsileri nedeni ile fonksiyonel lokalizasyon için PET-FDG çekimi yapıldı. Uzman psikolog tarafından frontal ve pariyetal lob lokalizasyonu için nöropsikolojik testler uygulandı. Bulgular: Semiyolojik bulgular ile EA lateralizasyonu hastaların %67.6’sında yapılabildi. Lateralize edici değeri en yüksek olan bulgular; versiyon, tek taraflı tonik ak-tivite ve klonik aktivite; en düşük olan bulgular ise tek taraflı distoni, gülümseme ve otomatizma ve duyusal auralar olarak saptandı. Semiy-olojik bulgular ve anatomik-fonksiyonel odak ile iktal/interiktal EEG, nörogörüntüleme ve nöropsikolojik test sonuçları arasında hasta sayısı yetersiz olduğundan korelasyon analizi yapılamadı. Semiyolojik nöbet sınıflamasına göre saptanan EA ile diğer yöntemlerin saptadığı EA’nın birebir aynı olan sadece 3 hasta vardı. Sonuç: Ekstratemporal lob epilepside epileptojenik odağı ortaya koymanın multidispliner yöntemlere rağmen zor olduğu görüşünü destekler nitelikteydi. EA ortaya koymada en çok destekleyici olabilen tanı yöntemlerinin sırasıyla interiktal/iktal EEG, nörogörüntüleme ve nöropsikolojik değerlendirme olduğu kanısına varıldı.