Kronik iskemik kalp hastalığında P-dalga dispersiyonunun diurnal varyasyonu

Abstract

Amaç: Maksimum P-dalga süresi (Pmax) ve P-dalga dispersiyonu (PDD) gibi elektrokardiyografik parametreler; atriyal ileti bozukluklarını, miyokardiyal iskemiyi ve atriyal fibrilasyon riski taşıyanları belirlemede kullanılabilmektedir. Bu çalışmada iskeminin diurnal varyasyonuna dayanarak önemli koroner lezyonu olan hastalarda atriyal ileti anormalliklerinin diurnal varyasyonu araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya tipik göğüs ağrısı olan 31 erkek ve 17 kadın hasta alındı. En az bir koroner arterinde %70 ve üzeri lezyon saptananlar Grup I (n=28), normal olanlar Grup II (n=20) olarak tanımlandı. Oniki derivasyonlu elektrokardiyografide en uzun ve en kısa P-dalga süreleri farkı P-dalga dispersiyonu (PDD) olarak adlandırıldı (PDD=Pmax-Pmin). Gün içindeki Pmax, Pmin, PDD değerlerleri gruplar arası ve grup içerisinde karşılaştırıldı. Bulgular: Grup I'in sabahki Pmax değeri (112±1ms), Grup II'nin Pmax değerine (102±1ms) göre anlamlı olarak yüksekti (p<0.001). Sabahki PDD Grup I'de (54±9ms), Grup II'ye (48±1ms) göre anlamlı yüksek bulundu (p<0.05). Grup I'in sabahki Pmax değeri (112±1ms) öğleden sonraki Pmax (102±9ms) ve geceki Pmax değerinden (102±1ms) anlamlı olarak yüksekken (p<0.001) Grup II'de Pmax değerleri arasındaki ilişki anlamsız (p>0.05) bulundu. Grup I'de sabahki PDD değeri, öğleden sonra ve gece değerlerine göre (54±9ms, 40±10ms ve 43±9ms, p<0.001, sırasıyla) yüksek bulundu. Sonuç: Pmax ve PDD değerlerinin Grup I'de sabah saatlerinde daha fazla olması miyokardiyal iskemide atriyal ileti bozukluklarının zamanı ve tedavisini planlama açısından önemlidir.