Gebelerde zor laringoskopinin belirlenmesinde ön boyun yumuşak doku kalınlığının ultrasonografi ile ölçümü

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın birincil amacı, zor laringoskopi ile boyun ön yumuşak doku kalınlığı ölçümü arasındaki ilişkiyi genel anestezi altındaki sezaryenlerde incelemektir. İkincil amacımız, gebe kadınlarda zor laringoskopiyi saptamak için diğer prediktif testlerin ve indüksiyon sonrası göstergelerin etkinliğini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Yüz elli iki gebe hasta (18-45 yaş, Amerikan Anesteziyologlar Derneği Fiziksel Durum Sınıf II) dahil edildi. Cormack ve Lehane skalası skoruna (I-II: kolay laringoskopi, III-IV: zor laringoskopi) göre hastalar iki gruba ayrıldı. Deriden trakeanın ön yüzüne kadar olan mesafe ultrasonografi ile 5 farklı seviyede (hyoid kemik, tirohyoid membran, vokal kord, tiroid istmus ve suprasternal çentik) ölçüldü. Zor laringoskopiyi önceden belirlemek için diğer öngörücü testler ve indüksiyon sonrası belirteçler kaydedildi. Bulgular: Gruplar arasında boyun ön yumuşak dokusunun ultrasonografi ölçümlerinde anlamlı fark yoktu. Ağız açıklığının kısıtlı olması (4.80±0.51cm), sek dişleri (%20), Wilson Risk Skoru yüksek (0.73±0.82), boyun çevresi geniş (41.40±2.96cm), üst dudağı ısıramama (%43), ve yüksek Modifiye Mallampati Skoru (%33), zor laringoskopi grubunda istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yaygın görüldü. Ayrıca “Geri, Yukarı, Sağa Basınç” manevrası, sakız elastik buji kullanımı, yüksek Entübasyon Zorluk Skoru ve >2 entübasyon girişimi zor laringoskopi grubunda daha sık bulundu. Sonuç: Gebelerde boyun ön yumuşak dokusunun ultrasonografi ile ölçülmesi zor laringoskopiyi belirlemede etkili bir yöntem değildir. Ancak Mallampati Skoru, üst dudak ısırma testi, ağız açma, boyun çevresi, çıkık ön diş ve Wilson Risk Skoru gebelerde zor laringoskopinin belirlenmesinde faydalı olabilir.