Tip 2 diyabetes mellitus ve metabolik sendromlu hastalarda iyot eksikliği, tiroid volüm artışı ve tiroid nodülü varlığının sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Çukurova Bölgesi’nde yaşayan insanlarda iyot tayini, iyotlu tuz kullanım oranını ve bu parametrelerle tiroid volümü ve tiroid nodülü arasında ilişki olup olmadığını, ayrıca Tip 2 Diyabetes Mellitus (T2DM) ve Metabolik Sendrom (MetS) tanılı hastalarda bu parametrelerin nasıl değiştiğini göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 2017-2018 yılları arasında kliniğimizde takipli olan ve yeni tanı konulan, 18-65 yaş aralığında olup T2DM (n=131) ve MetS (n=113) tanısı olan toplam 244 hasta kaydedildi. Seksensekiz birey kontrol grubu olarak çalışmaya dâhil edildi. Kontrol grubu içindeki 54 birey tiroid nodülü, tiroid volüm artışı veya TSH yüksekliği saptananlar sağlıksız kontrol grubu olarak değerlendirildi. Bulgular: Üriner iyot konsantrasyonu (ÜİK) T2DM, MetS, sağlıksız kontrol ve sağlıklı kontrol grubu için sırası ile 11.5 ± 7.9, 9.5 ± 5.5, 10.5±5.2 ve 8.9±4.5 mcg/L saptandı. Çalışmaya alınanlarda % 89.5 (n=289) ciddi iyot eksikliği (IE), %10.2 (n=33) orta derecede IE ve %0.3 (n=1) hafif derecede IE saptandı. Tiroid volümleri T2DM’li hastalarda sağlıksız ve sağlıklı kontrollere göre (sırası ile 19.2 ± 9.4ml vs, 15.2±8.0 ml/8.7±3.1 ml; MetS’lu hastalarda sağlıklı kontrol grubuna göre (sırası ile 18.0 ± 10.3 ml vs8.7±3.1 ml) istatiksel olarak anlamlı yüksekti. Serum TSH düzeyi MetS grubunda, hem T2DM grubuna göre (1.8 ± 1.0 vs 1.5 ± 0.8 mlU/l) hem de sağlıksız kontrol grubuna göre (1.8 ± 1.0 vs1.5±0.7 mlU/l) anlamlı olarak daha yüksekti. Sonuç: Bu sonuçlara göre bölgemiz hâlâ ciddi derecede IE olan bir bölgedir. Çalışmamız sonucuna göre ÜİK tayini organizmanın iyot durumunun belirlemesinde kullanıldığı gibi insülin rezistansı ile ilişkili bir biomarker olarak kullanıp kullanılamayacağı hâlen tartışmalıdır.