Üçüncü Basamak Bir Hastanenin İki Farklı Yoğun Bakım Ünitesinde Gelişen Ventilatör İlişkili Pnömonili Hastaların Karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Amacımız üçüncü basamak bir hastanede iki farklı yoğun bakım ünitesi (YBÜ)’nde gelişen ventilatör ilişkili pnömoni (VİP) hastalarının özelliklerini ve 30 günlük mortalitelerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Hastanemizin iki farklı YBÜ’nde iki yıllık süreçte VİP gelişen 18 yaş üstü hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların Akut Fizyoloji ve Kronik Sağlık Değerlendirmesi II (APACHE II), Sepsis İlişkili Organ Yetmezliği Değerlendirmesi (SOFA), Glasgow Koma Skoru (GKS), Klinik Pulmoner Enfeksiyon Skoru (KPES) ve enfeksiyon belirteçleri ve 30 günlük mortaliteleri değerlendirildi. Grup 1 ve Grup 2’nin fiziksel koşulları, YBÜ’deki el hijyen oranları, hemşire eğitim düzeyi ve yoğun bakım ünitelerinin hasta yatış hızı karşılaştırıldı. Bulgular: Grup 1’de 48 ve Grup 2’de 56 hasta olmak üzere toplam 104 hastaya analiz yapıldı. İki grup arasında yatış günü, tanı aldığı gün, tanı aldıktan 3, 7 ve 30 gün sonra GKS, SOFA ve KPES skorları açısından anlamlı fark saptanmadı. Her 2 grupta da en çok Acinetobacter baumanni etkeni tespit edildi. Hasta yatış hızı Grup 2’de anlamlı yüksek saptandı. 30 günlük mortalite Grup 1’de %45.8 ve Grup 2’de %48.2 olarak saptandı. SOFA ortalama skorundaki 1 birimlik artışın 30 günlük mortalite riskini 2.214 kat arttırdığı, yatış süresindeki artışın 30 günlük mortalite riskini azalttığı saptandı (OR=0.891). Grup 2’de yaş oranının 1 birimlik artışı 30 günlük mortalite riskini 1.085 kat arttırdığı, tüm hastalarda ve Grup 1’de SOFA ortalama skorundaki artışın yatış süresini azalttığı saptandı. Sonuç: VİP tanısı alan hastalarda 30 günlük mortaliteyi %47.1 olarak saptadık. SOFA skorundaki artış 30 günlük mortalite riskini arttırırken yatış süresindeki uzama mortalite riskini azaltmaktadır.