The Relationship Between Left Atrial Mechanical Function and Functional Capacity in Mitral Stenosis

Abstract

Amaç: Bu çalışmada sinüs ritimli romatizmal mitral darlıklı hastalarda transtorasik ekokardiyografi ile saptanan sol atriyal fonksiyonlar normal populasyonla karşılaştırıldı ve alt grup analizlerinde fonksiyonel kapasite ile olan ilişkisi araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya izole romatizmal mitral darlığı saptanan (grup 1) 32 hasta ( ort. yaş 39.1±11) ve kontrol grubu olarak (grup 2) 20 hasta (ort. yaş 37±8,2) alındı. Hastaların ortalama mitral kapak alanı 1.1±0,3 cm2 idi. Hastalar New York Heart Association (NYHA) sınıflandırmasına göre ayrıldığında, 16 hasta NYHA sınıf 2 (Grup A) ve 16 hasta NYHA sınıf 3 (Grup B)tü. Asemptomatik ve NYHA sınıf 4 hasta yoktu. Grupların sol atriyum çapları, sol atriyum volümleri, sol atriyal fraksiyone alan değişimi ve sol atriyum ejeksiyon fraksiyonu hesaplandı. Bulgular: Ekokardiyografik olarak saptanan sol atriyal ejeksiyon fraksiyonu ve sol atriyal fraksiyone alan değişimi mitral darlıklı hastalarda istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşüktü (32 ± 5, 44 ± 3; p<0.001- 25 ± 11, 32 ± 6; p< 0.02) Hastalar New York Heart Association (NYHA) sınıflamasına göre ayrıldığında, 16 hasta NYHA sınıf 2 (Grup 2) ve 16 hasta NYHA sınıf 3 (Grup 3)tü. Çalışmada benzer mitral kapak alanı indeksleri ve ortalama mitral gradyentine sahip olmalarına rağmen sistolik pulmoner arter basıncının semptomatik grupta daha yüksek olduğu, buna karşın sol atriyal fonksiyonların iki grup arasında farklılık göstermediği saptanmıstır. Tartışma: Sonuç olarak bu çalışmada ekokardiyografi ile değerlendirilen sol atriyal fonksiyonların mitral darlıklı hastalarda bozulduğu, bununla birlikte semptomatoloji ile korelasyonun zayıf olduğu saptanmıştır. Bu bulgular, sol atriyum içinde Frank Starling mekanizmasına benzer bir mekanizmanın geçerli olduğunu, ön yükteki (volüm ve basınç) ılımlı artışların atriyal fonksiyonların idamesini sağlarken, volüm ve basınç yükünün daha fazla artması ile atriyal miyofibriller arası kontraksiyon eşleşmesinin bozulmasına paralel olarak sol atriyal disfonksiyonun belirginleştiği ve buna bağlı olarakta sol atriyal ejeksiyon fraksiyonu parametresinin klinik semptomatolojiyi yan- sıtmadaki değerinin azaldığı sonucuna varılmıştır.