Akut myokard infarktüsünde başarılı trombolitik tedavinin QT dispersiyonu ve sol ventrikül fonksiyonları üzerine etkisi

Abstract

Ekim 1995 - Haziran 1996 tarihleri arasında Türkiye Yüksek İhtisas Hastanesi Kardiyoloji kliniğinde yapılan bu çalışmanın amacı trombolitik tedavi ile sağlanan başarılı reperfüzyonun kalbin elektriksel stabilitesi ve sol ventrikül fonksiyonları üzerine olan etkisini araştırmaktı. Kliniğimizde akut miyokard infarktüsü tanısıyla izlenen ve trombolitik tedavi uygulanan 40 vaka ( 4'ü kadın, 36'sı erkek, ortalama yaş 55.4 ±10.5 ) çalışmaya alındı. Çalışmaya alınan hastaların trombolitik tedavi öncesi, sonrası ve hastaneden taburcu olurken 25mm/sn hız ile çekilen standart 12 derivasyonlu EKG'ler incelendi. Bu EKG'lerde QTd, QTcd, Adj QTdve Adj QTcdparametreleri hesaplandı. Bütün vakalara 3.3±1.5 günde ekokardiyografi yapıldı ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonları ile sol ventrikül duvar hareket skor indeksleri hesaplandı. Çalışmaya alınan 40 vakadan 34'üne 6.6±1.4 günde koroner angiyografı yapıldı ve infarkttan sorumlu damar açıklığı TİMİ sınıfla¬masına göre değerlendirildi. Vakaların trombolitik tedavi öncesi ve hastaneden taburcu olurken çekilen EKG'lerinde QTd (yatış:82±25msn, çıkış :66±21msn), QTcd (yatış:90±36msn, çıkış:72±23msn), Adj QTd (yatış: 2 5±8, çıkış: 21± 8), Adj QTcd (yatış:27±II,çıkış:22± 9) gibi ventriküler repolarizasyonu gösteren parametrelerde anlamlı bir azalma saptandı (p<0.05). Çalışmaya alınan vakaların sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonları ve 16 segmentli modele göre hesaplanan sol ventrikül skor indeksleri ile QT dispersiyonlan arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir korelasyon saptandı (p<0.05). Sonuç olarak, akut miyokard infarktüsünde trombolitik tedavi uygulanması ile sağlanan başarılı reperfüzyonun kalbin elektriksel stabilitesinin sağlanmasında, sol ventrikül canlılığının ve fonksiyonlarının korunmasında faydalı olduğu kanısına varıldı. Kalbin elektiriksel heterojenitesini gösteren QTd, trombolitik tedavi uygulanan olgularda trombolizin başarısını, reperfüzyonun derecesini ve sol ventrikülün canlılığının saptanması için kullanılabilecek, kolay uygulanabilir, non-invaziv bir yöntemdir.