<link rel="stylesheet" href="styles.f3b1fba60ec7970c.css">

İSKEMİK İNMELİ HASTALARDA ERKEN REHABİLİTASYON: HEMEN REHABİLİTASYONA BAŞLANMALI MIDIR?

dc.contributor.authorYazici, Gokhan
dc.contributor.authorYazıcı, Melek Volkan
dc.contributor.authorOzkul, Cagla
dc.contributor.authorGuclu-gunduz, Arzu
dc.contributor.authorNazliel, Bijen
dc.contributor.authorCaglayan, Hale Batur
dc.date.accessioned2026-10-09T21:22:32Z
dc.date.issued2020
dc.departmentYüksek İhtisas Üniversitesi
dc.description.abstractGİRİŞ ve AMAÇ: Günümüzde inmeli hastalarda erken rehabilitasyon çalışmaları hız kazanmıştır. Erken rehabilitasyonun daha etkili olduğu bildirilse de, gerçekten \"erken\" teriminin ne anlama geldiği açık değildir. Erken terimi bazen saatlerle, bazen de günlerle ifade edilmektedir. Bu çalışma, iskemik inmeli hastalarda erken rehabilitasyonun başlama zamanının bozukluk, gövde fonksiyonu ve iyileşme derecesi üzerinde bir etkisi olup olmadığını araştırmaktır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Akut iskemik inme tanısı alan ve hastaneye yatırılan 21 hasta çalışmaya dahil edildi. Rehabilitasyona mümkün olan en erken sürede başlandı ve inme oluşumundan rehabilitasyon başlangıcına kadar geçen süre kaydedildi. Ölçüm yöntemi olarak Glasgow Sonuç Ölçeği, Ulusal Sağlık Enstitüleri İnme Ölçeği ve Gövde Bozukluğu Ölçeği kullanıldı. Tüm ölçümler ilk seanstan önce ve taburculukta yapıldı. BULGULAR: Tüm hastalar taburcu edildi ve hiçbir hastada rehabilitasyona bağlı komplikasyon gelişmedi. İnme oluşumundan rehabilitasyon başlangıcına kadar geçen süre en erken hastada 12 saat ve en geç hastada 234 saat olarak kaydedildi (ortanca (IQR): 79.5(58,5/107,5)). Sonuçlar incelendiğinde rehabilitasyonun başlama zamanı ile bozulma, gövde fonksiyonu ve iyileşme derecesi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı görüldü (p> 0,05). TARTIŞMA ve SONUÇ Bu çalışmanın sonuçları, rehabilitasyonun başlama zamanının iyileşme üzerinde doğrudan bir etkisi olmadığını göstermiştir. Erken rehabilitasyon programı alan iskemik inme hastaların başlangıca göre daha iyi klinik bulgu verdiğini gösterilmiştir ancak erken rehabilitasyonun iyileşmeye katkısının ne ölçüde olduğunun belirlenmesi için kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
dc.identifier.doi10.5505/tbdhd.2020.00000
dc.identifier.endpage125
dc.identifier.issn1301-1375
dc.identifier.issn2146-9113
dc.identifier.issue1
dc.identifier.startpage120
dc.identifier.trdizinid533715
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.5505/tbdhd.2020.00000
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/533715
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12794/1334
dc.identifier.volume26
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofTürk Beyin Damar Hastalıkları Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260922
dc.subjectRehabilitasyon
dc.subjectKlinik Nöroloji
dc.subjectNörolojik Bilimler
dc.titleİSKEMİK İNMELİ HASTALARDA ERKEN REHABİLİTASYON: HEMEN REHABİLİTASYONA BAŞLANMALI MIDIR?
dc.typeArticle

Files