Koroner Subklavyan Çalma Sendromunda Cerrahi Tedavi Orta Dönem Sonuçları

Abstract

Bu çalışmanın amacı koroner subklavyan çalma sendromunda subklavyan arter revaskülarizasyonunun orta dönem sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Koroner subklavyan çalma sendromlu toplam 9 hasta retrospektif olarak incelendi. Tüm hastalara subklavyan arter revaskülarizasyonu için ekstraanatomik baypaslar yapıldı. Operasyon öncesi ve sonrasında subklavyan arter darlığı, koroner subklavyan çalma sendromu ve greft açıklığını değerlendirmek için anjiyografi veya bilgisayarlı tomografi anjiyografi yapıldı. Bulgular: Çalış- maya 2006'dan 2013'e kadar, ardışık 9 hasta (6 erkek, 3 kadın; ortalama yaş 58,6 yıl; yaş aralığı 44-67) dahil edildi. Tüm hastalarda stabil anjina mevcuttu. Koroner arter cerrahisi ile koroner subklavyan çalma sendromuna bağlı şikayetlerin arasında geçen süre ortalama 5,45 yıldı (3-12 yıl). Altı hastaya karotid-subklavyan baypas yapılırken, 3 hastaya subklavyo-subklavyan baypas yapıldı. Karotid-subklavyan baypas operasyonu yapılan bir hasta miyokard enfarktüsü nedeniyle öldü. Hiç bir hastada serebrovasküler olay olmadı. Ortalama takip süresi 45,3±28 ay idi (5-92 ay). Üç hastada greft tıkanıklığı saptandı; bunlardan ikisi 4. ve 22. ayda (subklavyo-subklavyan baypas), diğeri de 34. ayda (karotid-subklavyan baypas) tespit edildi. Geç dönem ölüm meydana gelmedi. Sonuç: Koroner subklavyan çalma sendromu tedavisi için ekstra-anatomik girişimler etkin bir şekilde uygulanabilir.