Fallot tetraloji tanısı ile primer onarım yapılan bir yaş altı hastalarda kısa ve orta dönemli sonuçlarımız

Abstract

Amaç: Fallot tetralojisi tanısı ile primer cerrahi onarım yapılan ve yaşı 12 ayın altında olan hastalarda kısa ve orta dönemli sonuçlar değerlendirildi.Çalışma planı: Haziran 2007 ile Haziran 2009 tarihleri arasında Fallot tetralojisi tanısı ile primer onarım ameliyatı yapılan 21 hasta (10 kız, 11 erkek; ort. yaş 10.0±1.7 ay; dağılım 7.0-12.0 ay) çalışmaya alındı. Hastalar grup S (sağkalan grup, n=18) ve grup M (mortalite gelişen grup, n=3) olarak ikiye ayrıldı. Geriye dönük olarak değerlendirilen parametreler; kardiyopulmoner bypass süresi, kros-klemp süresi, mekanik ventilasyonda kalış süreleri, yoğun bakımda kalış süreleri, plevral effüzyon varlığı, klinik izlemler, mortalite ve morbidite faktörleri idi. Sağ ventrikül ve aort sistolik basınç oranları ölçüldü. Ameliyat sırasında, ventriküler septal defekt yapay yama ile transventriküler yaklaşım yoluyla tüm hastalarda kapatıldı ve sağ ventrikül çıkım yolu rekonstrüksiyonunda gluteraldehid ile işlenmiş perikard yama kullanıldı.Bulgular: Ortalama hematokrit değeri %53.6±2.8 idi. Ameliyat öncesi ekokardiografik değerlendirmelerde ölçülen sağ ventrikül pulmoner arter basınç gradyanı grup M'de anlamlı ölçüde daha yüksek olduğu saptandı (p=0.047). Erken dönem (<1 ay) mortalite oranı %9.52 idi. Ortalama takip süresi 10.8±2.6 ay idi. Bağımsız değişkenlerin her iki grup ile ilişkileri korelasyon analizi ile değerlendirildi. Grup M ile yoğun bakım ünitesinde kalış süresi (p=0.004; r=0.59), periton dializi (p=0.02; r=0.49), sağventrikül aort sistolik basınç oranı (p=0.02 r=0.48) parametreleri arasında ilişki saptandı. Ekokardiyografik olarak, ameliyat sonrası dönemde bir hastada orta derecede pulmoner yetmezlik ve sağ ventrikül çıkım yolunda 50 mmHg gradiyent saptandı. Bir hastaya tam atrioventriküler blok nedeniyle kalıcı pacemaker takıldı. Geri kalan hastalar New York Heart Association Sınıf 1 idi.Sonuç: Bir yaşın altındaki Fallot tetralojili hastalarda, primer onarım erken dönemde kabul edilebilir bir risk ile yapılabilir. Hayatın erken evrelerinde, palyatif işlemler ile kıyaslandığında, primer onarımla akciğer parenkimine normal kan akımının sağlanması sayesinde normale yakın fizyolojik koşulların elde edildiği kanısındayız.