Nörogelişimsel bozukluğu olan çocukların ailelerinin fiziksel aktivite düzeyi ile fiziksel aktivite algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Giriş: Ebeveyn algıları çocuklarda olumlu sağlık davranışlarının gelişiminde önemli bir role sahiptir. Ailelerin fiziksel aktivite inançlarının çocukların fiziksel aktivite davranışlarıyla doğrudan ilişkili olduğu bilinmektedir. Ailelerin fiziksel aktivite düzeyleri fiziksel aktivite algılarını etkileyebilir. Bu çalışma, nörogelişimsel bozukluğu olan çocukların ailelerinin fiziksel aktivite düzeyi ile fiziksel aktivite algısı arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Materyal ve Metotlar: Çalışmaya 2-6 yaş aralığında nörogelişimsel bozukluğu olan çocukların ebeveynleri dahil edildi. Ailelerin yaş, cinsiyet, gelir durumu ve eğitim düzeyi gibi özellikleri sosyodemografik form ile belirlendi. Ebeveynlerin fiziksel aktivite düzeyini belirlemek için Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanıldı ve fiziksel aktivite algılarını ölçmek için Ebeveyn Fiziksel Aktivite Algıları Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalamaları 36,47±6,14 yıl olan 62 kadın ve 21 erkek olmak üzere toplam 83 ebeveyn dahil edildi. Ebeveynlerin fiziksel aktivite düzeyleri inaktif kategoride %23,3, minimal aktif kategoride %54,7 ve çok aktif kategoride %22,1 olarak bulundu. Ebeveynlerin fiziksel aktivite düzeyleri ile fiziksel aktivite algılarının toplam sonuçları (p=0,04, r=0,224) ve fiziksel aktivite yararları (p=0,04, r=0,219) arasında düşük düzeyde pozitif korelasyon olduğu sonucuna varıldı. Sonuç: Ailelerin fiziksel aktivite seviyeleri ile fiziksel aktiviteye ilişkin algıları ile ilişkili olabilir. Ebeveynlerin fiziksel aktiviteye ilişkin algılarını iyileştirmek, çocukların fiziksel aktivite davranışlarını da olumlu yönde etkileyebilir.