Kalp transplantasyonunda kullanılan cerrahi tekniklerin analizi

Abstract

Amaç: Günümüzde son dönem kalp yetersizliğinin tedavisinde en etkili tedavi yöntemi kalp transplantasyonudur. \"Biatrial cuff\" tekniğinin geliştirilhıesinden bu yana postoperatif fizyolojik ve klinik parametreleri olumlu yönde değiştirmek amacıyla bikaval teknik gibi alternatif yöntemler oluşturulmuştur. Bu çalışmanın amacı kliniğimizde her iki teknikle gerçekleştirilen kalp transplantasyonlarının erken postoperatif dönemdeki sonuçlarını değerlendirmektir. Materyal ve Metod: Kliniğimizde, Mayıs 1998 - Temmuz 2002 tarihleri arasında ilk 8'i biatriyal standart teknik ile ve son 11 'i bikaval teknikle olmak üzere 19 ortotopik kalp transplantasyonu gerçekleştirildi. Hastaların 18'i (%94.7) erkek ve biri (%6.3) kadın ve yaş ortalaması 40 ± llyıl idi. Etiyoloji 14 hastada dilate kardiyomiyopati ve beş hastada iskemik kardiyomiyopati idi. Hastaların altısı'daha önce majör kalp ameliyatı geçirmişlerdi. Üç hasta daha önce koroner bypass, bir hasta Batista prosedürü ve bir hasta kardiyomiyoplasti ameliyatı geçirmişlerdi. Bir hastaya da kalp nakline köprüleme amaçlı sol ventriküle destek aleti (DeBakey axial flow pump) takılı idi. Ortalama kardiyopulmoner bypass ve kros klemp süreleri sırasıyla standart grupta 130 ± 39 ve 64 ± 7 dakika, bikaval grupta 123 ± 28 ve 67 + 10 dakika idi. Tüm hastalar ortalama 18.2 ± 16 ay (2-52 ay) takip edildi. Bulgular: Standart grupta iki hastada geçici kalp pili gereksinimi ve yine iki hastada tedavi gerektiren atriyal ve ventriküler ekstrasistoller saptanmışken, bikaval grupta kalp pili gereksinimi ve tedavi gerektiren aritmi görülmedi. Erken dönemde standart grupta bir hasta sağ ventrikül yetmezliği ve bir hastada akut rejeksiyon ile kaybedildi. Bikaval grupta ise erken dönemde bir hasta multiorgan yetmezliği nedeniyle kaybedildi. Hastaların ekokardiyografik değerlendirmelerinde standart grupta bir hastada 2° , bir hastada 1° ve üç hastada minimal triküspid yetmezliği saptandı. Bikaval grupta ise yalnızca iki hastada minimal triküspid yetmezliği mevcuttu. Sonuç: Kalp nakli yapılan hastalarda erken dönemde karşılaşılan en önemli sorunlardan biri sağ ventrikül yetmezliğidir. Bikaval anastomoz tekniği ile yaptığımız kalp nakli hastalarımızda sağ taraf hemodinamisi daha iyi korundu. Bu hastalarda ritim daha erken sürede normale döndü ve triküspid yetmezliği daha az gözlendi. Gözlenen bu faydalan nedeniyle bikaval teknik kliniğimizde kalp transplantasyonunda ilk tercih edilen teknik haline geldi.