Relations between human leukocyte antigens and autoimmune hepatitis in Turkish children

Abstract

Amaç: Kronik ve ilerleyici inflamatuar bir durum olan otoimmun hepatite yatkınlığı arttıran genetik faktörlerin belirlenmesi. Yöntem: Otoimmun hepatit tanılı toplam 32 hasta ile sağlıklı, adült 160 kan vericisi kontrol grubu olarak çalışmaya alınmıştır. Her iki grupta HLA fenotipleri (HLA-A, B, C, DR, DQ) incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Otoimmun hepatit tipleri ile HLA durumu arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bulgular: Otoimmun hepatitli hastalarla kontrol grubu karşılaştırıldığında Class-1 HLA antijenleri artmış sıklıkta bulunmuştur: A24.9 (28% vs. 9%, p=0.007), A26 (37% vs. 3%, p=0.004), A32 (34% vs. 4%, p<0.001), B38 (9% vs. 0.6%, p=0.015) ve B51 (15% vs. 0%, p=0.026). Class-2 HLA antijenlerinden: DRB1*04 (21% vs. 0%, p<0.001), DRB1*07 (9% vs. 0%, p=0.004), DRB1*11 (12% vs. 0%, p=0.001), DRB1*15 (21% vs. 0%, p<0.001), DRB1*14 (31% vs. 0%, p<0.001) ve DR11.5 (9% vs. 0%, p=0.004) hastalarda kontrol grubuna göre daha sıktır. Tip 1 otoimmun hepatit artmış A24.9, A26, A32 ve DRB1*15; Tip 2 AIH A26, B51 ve DRB1*11 HLA sıklığı ile ilişkili bulunmuştur. A32 ve DRB1*04 sıklığı tanımlanmamış otoimmun hepatit hastalarında yüksek bulunmuştur. Sonuç: Belirli HLA antijenleri ile otoimmun hepatite yatkınlık arasında bir ilişki olduğu görülmektedir ancak coğrafik lokasyonlar gibi çevresel faktörler de etkili olmaktadır.