Ta, T1 tümörlerde TUR-Tm sonrası mitomisin ve distile su uygulamasının nükse etkileri

Abstract

Amaç Distile suyun sitolitik etkisinden yararlanılarak transüretral tümör rezeksiyonu (TUR-Tm) sırasında ve sonrasında mesane içinde dolaşan serbest tümör hücrelerinin ortadan kaldırılabildiği gösterilmiştir. Bu çalışmada amacımız, distile su ve/veya serum fizyolojik ile sulandırılan Mitomisin-C (MMC) ile yalnızca distile su kullanımının nüks üzerine etkilerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler Çalışmada Ta-T1 evrelerindeki değişici epitel hücreli karsinomlu (DHK) 43 hasta 4 gruba ayrılarak incelendi. İlk iki gruba 40mg MMC, distile su ve/veya serum fizyolojik ile sulandırılarak, diğer iki gruba ise sadece distile su ve serum fizyolojik TUR-Tm sonrası ilk 2-4 saat içinde intravezikal olarak uygulandı ve 2 saat süreyle mesane içerisinde tutuldu. Hastalar 3, 6, 9 ve 12. aylarda sistoskopik değerlendirme ile kontrol edildi. Bulgular Dört gruptaki hastalar arasında tümör özellikleri açısından bir fark yoktu. 12 aylık izlem süresince hastaların 5’inde (%11.6) nüks gözlendi. Grup I (Mitomisin + Serum Fizyolojik) ve Grup III’te (Distile su) 12 ay boyunca tümör nüksü gözlenmezken, 3. ayda Grup IV’de (Serum Fizyolojik) 3 hastada (%27.3), 6. ayda ise Grup II’(Mitomisin + distile su)de 2 hastada (%20) nüks saptandı (p=0.102). Sonuç Çalışmamız sonucunda MMC tedavi kolları arasında nüks gelişimi yönünden anlamlı fark tespit edilmemiştir. Distile su gibi kemoterapi dışı ajanların tümör nüksünü engellemede etkili olabileceğine dair klinik ipuçları elde edilmiş, verilerin daha çok hasta sayısı ve uzun takiplerle desteklenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.