Diyabetik Retinopati Kardiyak Ekseni Değiştirir mi?

Abstract

Amaç: Bu yazıdaki amacımız, Diyabetik retinopatili (DRP) hastalarda kardiyak ileti sisteminin etkilenip etkilenmediğini ve frontal QRS-T açısı (F-QRS-T-A) ile DRP arasındaki bağlantıyı araştırmaktır. Materyal ve Metod:Çalışmaya, hastanemiz göz hastalıkları bölümüne başvuran Tip-2 diyabetes mellitus (DM) olup, DRP olmayan 40 hasta, DRP olan (proliferatif ve non-proliferatif) 48 hasta, DM olmayan kontrol grubu 88 kişi olmak üzere toplam 176 hasta alındı. Hastalar kardiyovasküler açıdan muayene edildi. Bütün veriler demografik ve klinik özellikleri açısından karşılaştırıldı. F-QRS-T-A, elektrokardiyografik olarak QRS ile T arasındaki açı farkı alınarak hesap-landı. Sonuçlarda, p <0.05 değeri anlamlı olarak değerlendirildi. Bulgular:Bütün gruplarda yaş, hipertansiyon, sigara kullanımı benzerdi. DRP olanlarda, olmayanlara göre diyabet sü-resi, glukoz ve HbA1c, kalp atımı, trigliserit, F-QRS-T-A değeri anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p<0.001). Tek değişkenli lojistik regresyon analizlerinde, DM süresi (OR: 2,098, %95 GA , 1,521-2,894, p<0.001), serum glukoz düzeyi (OR: 1,078, %95 GA, 1,049-1,108, p<0.001), HbA1c düzeyi (OR: 35,328, %95 GA , 4,067-36,893, p=0.001), F-QRS-T-A (OR: 1,074, %95 GA ,1,048-1,100, p<0.001), trigliserit düzeyleri (OR: 1,006, %95 GA ,1,002-1,011, p=0.006), DRP için bağımsız birer öngördürücü olarak bulundu. Alıcı İşletim Karakteristiği (ROC) eğrisinde, F-QRS-T-A değerinin 27,5 derece üzerindeki değerlerin DRP risk artışı ile ilişkili olduğu bulundu. Sonuç:Çalışma sonucunda, DRP olanlarda, olmayan gruplara göre F-QRS-T-A’nın, yani kalbin elektriksel aksının daha fazla artmış olduğunu bulduk. Aynı zamanda, serum glukoz düzeyi, DM süresi, HbA1c düzeyi, trigliserit düzeyi artışının DRP için artmış bağımsız birer risk faktörü olduğunu saptadık. Düzensiz ve yüksek seyreden kan şekerinin hem kalp hem göz dokusu için olumsuz olaylarla bağlantılı olduğunu bir kez daha göstermiş olduk