Total laparoskopik histerektominin laparotomiye dönüşümünün risk faktörleri ve sonuçları: Tek merkezli bir deneyim

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, iyi huylu jinekolojik hastalıklar nedeniyle total laparoskopik histerektomi (TLH) uygulanan hastalarda laparotomiye dönüşüm ile ilişkili risk faktörlerini ve sonuçları analiz etmektir. Gereç ve Yöntem: Mayıs 2016 ile Ağustos 2021 tarihleri arasında TLH veya laparoskopik olarak başlatılıp laparotomiye dönüştürülen ameliyat geçiren, yaşları 35 ile 70 arasında değişen 160 kadının retrospektif analizi yapıldı. Şüpheli malignitesi olanlar, önceki onkolojik operasyon geçirenler ve eksik verisi olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Toplanan veriler arasında demografik bilgiler, cerrahi endikasyonlar, cerrah deneyimi, intraoperatif komplikasyonlar ve hastanede yatış süresi, kan transfüzyonu gereksinimi, yoğun bakım ünitesine (YBÜ) kabul gibi sonuçlar yer aldı. Dönüşüm için anlamlı risk faktörlerini belirlemek amacıyla istatistiksel analizler yapıldı. Bulgular: 160 hastanın 81’i (%50,6) ameliyatı laparoskopik olarak tamamladı, 79’u (%49,4) ise laparotomiye dönüştürüldü. Dönüşümün başlıca nedenleri adezyonlar (%41,8) ve büyük uterus varlığı (%27,8) idi. Dönüşüm yapılan olgularda hastanede kalış süresi anlamlı derecede daha uzun (p = 0,012), kan transfüzyon oranı (p = 0,006) ve YBÜ’ye kabul oranı (p = 0,011) daha yüksekti. Cerrah deneyimi dönüşüm oranları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etki göstermedi (p = 0,198); ancak deneyimli cerrahlar daha çok büyük uteruslu olgularla karşılaştı. Sonuç: TLH’den laparotomiye dönüşüm, daha uzun hastanede yatış süresi ve daha yüksek transfüzyon ihtiyacı gibi artmış morbidite ile ilişkilidir. Adezyonlar ve büyük uterus boyutu, başlıca risk faktörleri olarak saptanmıştır. Preoperatif değerlendirme ve dikkatli planlama, dönüşüm ihtiyacını azaltarak hasta sonuçlarını iyileştirebilir.