Mitral Kapak Replasmanına Eşlik Eden Triküspid Annuloplasti Kalıcı Pacemaker İhtiyacını Arttırır mı?

Abstract

Giriş: Bu çalışmada, mitral valve replasmanı (MVR) ile birlikte triküspid annuloplasti (TAP) ve izole MVR sonrası kalıcı pacemaker implantasyonu (KPI) sıklığı karşılaştırılmıştır. Hastalar ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmada, Ocak 2015 tarihinden Mayıs 2020 tarihine kadar TAP ile birlikte MVR veya TAP olmadan MVR uygulanan 409 hasta analiz edilmiştir. Hastalar izole MVR ve MVR + TAP olarak iki gruba ayrılmıştır. İki grup KPI olup olmamasına göre karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmada toplam 409 ardışık hasta [izole MVR grubu: 212 hasta, 129 (%60.8)’u kadın, MVR + TAP grubu: 197 hasta, 138 (%70.1)’i kadın] değerlendirilmiştir. Kadın hasta sayısı, fonksiyonel mitral yetmezliği ve biyoprotez kapak kullanımı MVR + TAP grubunda daha yüksek bulunmuştur (p< 0.01). Toplam 8 (%2) hastanın KPI’ya ihtiyacı olmuştur. İki grup arasında KPI açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p> 0.01). Romatizmal etiyolojisi olan hastalar için postoperatif KPI sıklığı %2.2 (311 hastanın yedisi), romatizmal olmayan etiyolojisi olan hastalar için %1.1 (98 hastadan biri) olarak saptanmıştır (OR= 2.026, %95 CI= 0.24-16.68, p= 0.5). Ortalama implantasyon süresi yedi gün olarak belirlenmiştir (minimum postoperatif beşinci gün, maksimum postoperatif 45. gün). Sonuç: İzole MVR düşünüldüğünde ve hastada triküspit yetmezliği varsa, triküspit yetmezliğinin hastanın yaşam kalitesine önemli bir yük getireceği için TAP’ın kaçınılmaz olacağı açıktır. Son çalışmalar, sol kapak cerrahisine eşlik eden TAP sonrası değişen sıklıklarda KPI bildirmişlerdir. Bu çalışmada, izole MVR’ye kıyasla TAP eşliğinde MVR sonrası KPI kullanımında artış gözlemlenmiştir.