İlaç Alarak İntihar Girişiminde Bulunan Hastalar ve Sağlıklı Kişiler Arasında Bağlanma Stilleri ve Çocukluk Çağı Travmatik Deneyimlerin Karşılaştırılması

Abstract

Erken travmatik deneyimler ile intihar davranışı arasında yüksek bir bağlantı olduğu belirtilmektedir. Bu çalışmada; ilaç alarak intihar girişiminde bulunan kişilerdeki bağlanma stilleri ve erken travmatik yaşantıların sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada; ilaçla intihar girişiminde bulunan 76 kişi ve herhangi bir psikiyatrik bozukluğu olmayan 84 sağlıklı kişi ele alınmıştır. Çalışmayı kabul edenlerde; sosyodemografik veri formu, Beck Depresyon Envanteri (BDE), Beck Anksiyete Envanteri (BAE), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28) ve İlişki Ölçekleri Anketi (İÖA) kullanılmıştır. İntihar girişiminde bulunan kişilerde ilişki ölçeği anketine ait korkulu bağlanma stilleri, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,001). İntihar girişiminde bulunan grupta BDE (p<0,001), BAE (p<0,001), duygusal istismar (p<0,001), fiziksel istismar (p=0,001), duygusal ihmal (p<0,001), fiziksel ihmal (p<0,001) ve cinsel istismar (p=0,001) alt ölçek puanları, sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Kişinin erken yaşlardaki olumsuz deneyimleri ve bağlanma biçimleri, kişinin belli başlı inanışlarını oluşturur ve bu inanışlar, ilişki kurma biçimi ve kişiler arası problemlerde kendisini gösterebilir. Erken travmatik deneyimler ve bu eksende gelişen bağlanma stilleri, psikopatolojilerin oluşumunda önemli bir yere sahiptir.