Ameliyat Tekniği ve Hasta Kardiyak Patolojisinin ECMO Prognozuna Etkisi

Abstract

Giriş: Ekstrakorporeal membran oksijenasyon (ECMO) pediatrik kalp cerrahisinde teknolojik gelişmelerle beraber kullanımı artan, medikal tedaviye yanıtsız kardiyak veya pulmoner yetmezliği olan hastalarda kullanılan hayat kurtarıcı bir tedavi modalitesidir. Bu retrospektif kohort çalışmasında, pediatrik kalp cerrahisi geçiren hastaların operasyon tekniği ve kardiyak morfolojisinin ECMO prognozu üzerine etkisi araştırılmıştır. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya, Mayıs 2010-Nisan 2020 tarihleri arasında pediatrik kalp cerrahisi sonrası ECMO ihtiyacı olan 70 hasta dahil edilmiştir. Hastaların %44.3’ü (n= 31) kadın, %55.7’si (n= 39) erkektir. Hastaların yaşları 0-575 ay arasında değişmekte olup, ortalama 32.59 ± 147.26 ay bulunmuştur. Bulgular: ECMO sonucuna göre RACHS-1 %25, RACHS-2 %23.07, RACHS-3 %33.33, RACHS-4 %35.71, RACHS-5 %100, RACHS-6 %50 saptanmıştır. Mortalite ve RACHS skorlaması arasında istatistiksel anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç: Pediatrik yaş grubunda ECMO kullanımı değerlendirme ve ölçmesinde kullanılan skorlama sistemleri yanıltıcı olabilmektedir. Bunu ECMO’nun genel olarak tüm sistemleri etkileyen kompleks ve karışık bir tedavi olmasına, mekanik ve fizyolojik komplikasyonlarının oldukça fazla olmasına bağlıyoruz. Bu hastalarda kullanılan skorlama sistemlerinin tek başına kullanılmasından ziyade diğer skorlama yöntemleri ile kombinasyonunun daha doğru sonuçlar vereceğini düşünüyoruz.