Primer Spontan Pnömotoraks Tedavisinde Küçük Çaplı Toraks Katateri İle Toraks Dreni Uygulamasının Karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Primer spontan pnömotoraks primer tedavisi halen tartışmalıdır. Standart tedavi yaklaşımında geniş çaplı taraks drenleri kullanılmakla birlikte günümüzde global küçük çaplı toraks kateteri uygulaması yaygınlaşmaktadır. Çalışmamızda, primer spontan pnömotoraks ilk basamak tedavisinde küçük çaplı toraks kateteri (KÇTK) ile toraks dreni (TD) uygulamasının karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Primer spontan pnömotoraks tanılı 90 olgu ileriye yönelik ve randomize olarak değerlendirmeye alındı. Olgular randomize olarak iki gruba ayrıldı. Bir gruba 8 french toraks kateteri, diğer gruba ise 28 french toraks dreni uygulandı. Her iki grup değerlendirilerek sonuçları kaydedildi. Değerlendirme kriterleri, pnömotoraks tarafı, pnömotoraks miktarı, ağrı, ek analjezi ihtiyacı, kateter ve dren malpozisyonu, hava kaçağı süresi, hastanede yatış süresi, komplikasyonları ve nüks idi. Bulgular: Ağrı için işlemi takiben 1., 4., 12. ve 24. saatlerde sayısal değerlendirme ölçeği (SDÖ) kullanılarak kaydedildi. Olguların 1., 12. ve 24. saatlerde kaydedilen ortalama SDÖ değerleri küçük çaplı toraks kateteri uygulananlarda daha düşük olarak izlendi fakat istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p=0.274, 0.094 ve 0.082). Fakat dördüncü saatte yapılan ölçümde istatistiksel olarak anlamlı değerler kaydedildi (0.022). Hava kaçağı süresi KÇTK uygulanan olgularda 1.7±1.4 gün iken, TD uygulanan olgularda 2.2±1.9 gün olarak kaydedildi. Dren sonlandırma süresi KÇTK grubunda 3.3±1.2 gün ve TD grubunda 4.0±1.7 gün saptandı. Hastanede yatış süreleri ise KÇTK grubunda 3.5±1.3 gün iken, TD grubunda 4.5±1.9 idi. Sonuç: Her iki prosedürün karşılaştırılmasında, hava kaçağı süresi, hastanede yatış süresi, işlem başarısızlık oranları ve komplikasyonlar açısından istatistiksel anlamlı farklılık izlenmedi. İşlem sonrası ağrı, işlemin uygulama kolaylığı, hasta konforu, insizyon skarı gibi özellikleri açısından KÇTK subjektif olarak daha avantajlı ve primer spontan pnömotoraks tedavisinde güvenle kullanılabilen bir yöntem olarak değerlendirildi.