The results of surgical management of ankle fractures

Abstract

AMAÇ Ayak bileği kırıklarında uygulanan cerrahi tedavilerin sonuçları ve bu sonuçları etkileyen faktörler araştırıldı. GEREÇ VE yÖNTEM 1999-2003 yılları arasında ayak bileği kırığı nedeniyle ameliyat edilen 28 erkek (%70), 12 kadın (%30) toplam 40 hasta değerlendirildi. Olguların yaş ortalaması 37.7 yıl (15-83), ameliyat sonrası izlem süresi ortalama 29.6 ay (5-66) idi. Kırıkların değerlendirilmesinde kullanılan Lauge-Hansen sınıflamasına göre oluşum mekanizmaları olguların 21'i (%52.5) supinasyon-eksternal rotasyon, 8'i (%20) pronasyoneksternal rotasyon ve 5'i (%12.5) ise supinasyon addüksiyon tipi olup 6 olguda (%15) kırık tipi bu sınıflama ile değerlendirilemedi. Diğer bir sınıflama olan Danis-Weber (AO/ASIF) sınıflamasına göre ise olguların 8'i (%20) Tip A, 22'si (%55) Tip B ve 10'u ise (%25) Tip C idi. Otuz beş olguda (%87.5) kırık bimalleoler tipte idi. Olguların son izlemdeki değerlendirmelerinde Roberts kriterleri kullanıldı. BULGULAR tzlem sonunda tüm olgularda kaynamanın yeterli olduğu görüldü. Objektif kriterlere göre olguların 33'ünde iyi (%82.5), 3'ünde orta (%7.5) ve 4'ünde (%10) kötü; sübjektif kriterlere göre ise 34'ünde iyi (%85), 3'ünde orta (%7.5) ve 3'ünde ise kötü (%7.5) sonuç elde edildi. SONUÇ Ayak bileği kırıkları sonrası iyi sonuç, cerrahi tedavi ile eklem yüzeyinin anatomik redüksiyonu ve restorasyonu yapılarak sağlanabilir. Bu sayede; talusun tilli, fibulanın kısalığı ve sindesmoz ekleminin fonksiyon bozukluğu engellenebilir. Kırığın tipi gelişebilecek sorunlar ile ilişkilidir. Ayak bileği kırıklarında uyguladığımız cerrahi tedavinin elde edilen iyi sonuçlarda etkili olduğu kanısındayız.