<link rel="stylesheet" href="styles.f3b1fba60ec7970c.css">

Hekimlerin Bipolar Afektif Bozukluğa Karşı Damgalayıcı Tutumların Değerlendirilmesi

dc.contributor.authorKılınçel, Oğuzhan
dc.contributor.authorAy, Rukiye
dc.date.accessioned2026-10-09T21:17:50Z
dc.date.issued2021
dc.departmentYüksek İhtisas Üniversitesi
dc.description.abstractAmaç: Damgalama, bir işaret ya da özelliğin sonucu olarak insanları değersizleştiren sosyal bir yapıdır. Bipolar bozukluk toplumda sıkça görülen ataklarla seyreden kronik bir hastalıktır. Sağlık çalışanlarının bipolar hastalara karşı tutumuyla ilişkili çok fazla çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı psikiyatristler ve diğer hekimlerin bipolar bozukluk tanılı hastalara karşı tutumunu değerlendirmek, ikincil amacımız ise hekimlerin bipolar bozukluk tanılı hastalara karşı tutumlarının hekimlerin sosyodemografik özellikleriyle olası ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Mart 2019'da online anket aracılığıyla toplam 514 gönüllü psikiyatrist (n=67), aile hekimi (n=156) ve diğer branşlardan hekimler (n=291) çalışmaya dahil edildi. Tüm katılımcılara yapılandırılmış bir anket uygulandı. Bipolar bozukluk hakkında sorular sorarak kayıt altına alındı. Bulgular: Çalışmamıza psikiyatri uzmanları (n=67), aile hekimleri (n=156), diğer branşlar (n=291) olmak üzere toplam 514 gönüllü dahil edildi. Çalışmamız sonucunda aile hekimlerinin %21 ve diğer branşlardan hekimlerin %32 oranında bipolar bozukluk tanısı olan hastaları muayene ederken rahat hissetmediği ve psikiyatri hekimlerinden (%6) anlamlı olarak yüksek gözlendi. Aile hekimlerinin (%30) ve diğer branş hekimlerinin (%30), bipolar bozukluk tanısı olan birisi ile çalışmaktan rahatsızlık duyacağını psikiyatristler (%4) ile karşılaştırıldığında daha yüksek oranlarda bildirmişlerdir Sonuç: Psikiyatristler aile hekimleri ve diğer branşlara göre daha olumlu tutum sergilemişlerdir. Damgalayıcı tutumların önlemek için üzerinde durulan eğitim belki bunun en önemli nedenidir. Sağlık çalışanlarında bipolar hastalara karşı olumsuz tutumların azalması hastaların kendini gizlemelerini azaltıp, fiziksel ve ruhsal hastalık durumlarında hastane başvurusu ve tedavi uyumunu arttırabilir. Bu hastalığa karşı hekimlerin damgalayıcı tutumların azalması ile hastaların sosyal ve mesleki işlevsellikleri arttıracak ve toplum ruh sağlığı açısından önemli kazanımlar sağlayacaktır.
dc.identifier.doi10.33631/duzcesbed.830836
dc.identifier.endpage88
dc.identifier.issn2146-443X
dc.identifier.issue1
dc.identifier.startpage82
dc.identifier.trdizinid423862
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.33631/duzcesbed.830836
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/423862
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12794/981
dc.identifier.volume11
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isoen
dc.relation.ispartofDüzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260922
dc.subjectGenel ve Dahili Tıp
dc.subjectSağlık Politikaları ve Hizmetleri
dc.subjectHemşirelik
dc.subjectPsikoloji
dc.subjectPsikiyatri
dc.titleHekimlerin Bipolar Afektif Bozukluğa Karşı Damgalayıcı Tutumların Değerlendirilmesi
dc.title.alternativeEvaluation of Stigmatizing Attitudes of Physicians Towards Bipolar Affective Disorders
dc.typeArticle

Files