Autoimmune cholangitis: Six cases

Abstract

Bu yazıda serum alkalen fosfataz, gamaglutamil transpeptidaz ve otoantikorlar düzeyleri artmış, otoimmün kronik aktif hepatit ile birlikte safra kanal harabiyeti histolojisi gösteren altı kadın hasta tanımlanmıştır. Yöntem: Dört hasta kronik aktif hepatit ve iki hasta klinik olarak sirozlu idi. Hepatit B, C, sitomegalovirüs, Ebstein-Barr virüs, Herpes simpleks virüse ait serolojik testler negatif idi. Altı hastada da serum antimitokondriyal antikor ve serum M2 antikoru çalışma sırasında ve takip periodu boyunca negatif idi. Literatürde bildirilen titrelerden daha düşük olmak üzere dört hastada homojen tipte serum antinüklear antikor düzeyi, üç hastada ise serum düz kas antikoru düzeyi pozitif idi. Liver-kidney mikrozomal antikor ve perinüklear tipte antinötrofilik sitoplazmik antikor tüm hastalarda negatif idi. İki hastada human lökosit antijen DR4, bir hastada HLA DR3 pozitif saptandı. Endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi beş hastada yapıldı ve normal bulundu. Dört hastanın tedavi öncesi histolojik özellikleri asiner ve orta derecede portal inflamasyon, ortadan ciddi derecelere de¤işen lobüler infiltrasyon, fibrozis ve duktal harabiyet göstermekte idi. Sirotik hastalardan birinde operasyon sırasında alınan karaciğer biyopsisinde mikronodüler siroz saptandı. Bulgular: Prednizolon veya prednizolon ile birlikte azatioprin ile tedavi edilen dört hastada biyokimyasal ve klinik iyileşme oldu. Takip biyopsileri özellikle lobüler inflamasyonda olmak üzere hepatik inflamasyonda azalma, ancak tedaviyi takiben devam eden safra kanal harabiyeti gösterdi. Sonuç: Otoimmün kolanjit immünsupresif tedaviye kısmi cevap veren immün kökenli bir hastalıktır. Parankimal hasar baskılanırken, hastalığa ait biliyer değişiklikler tedaviye cevap vermiyor görünmektedir.