Miyokard infarktüsü hastalarında tedavi yaklaşımları ve ilgili faktörlerin cinsiyete özel incelenmesi: Retrospektif vaka serisi

Abstract

Amaç: Bu retrospektif çalışma, miyokard infarktüsü saptanan hastalarda cinsiyetin tedavi özelliklerine etkisinin incelenmesi amacı ile planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki çalışmaya, 2000-2002 tarihleri arasında kardiyoloji kliniğinde Miyokard İnfarktüsü (MI) tanısı ile yatan hastalar alındı. Hastaların sosyodemografik özellikleri, koroner kalp hastalığı risk faktörleri ve tedavi özelliklerinin tanımlanması amacı ile hastane kayıtları tarandı. Bulgular: Toplam 707 hastanın, 150’si (%21.2) kadındı. Miyokard infarktüsü tanısı alan tüm hastaların yaş ortalaması 59,63 ±12,26 bulundu; kadın hastalar erkek hastalara göre daha yaşlıydı (sırasıyla 66,37±11,94, 57,81±11,07; p=0,001). Hipertansiyon (HT) , diabetes mellitus (DM) gibi risk faktörlerinin varlığının ise kadınlarda daha sık olduğu görüldü (sırasıyla kadınlarda % 37,2 ve %77,6; erkeklerde %16 ve %34,6, her iki risk faktörü için p=0,001). Sigara kullanımı erkeklerde daha fazlaydı (%58,4 ile %22,3; p=0,001). ST elevasyonlu MI ( STEMI) tanısı alan 515 hasta (%72,9) değerlendirildiğinde, akut dönemde kadın hastalara daha çok konservatif tedavi, erkeklere ise trombolitik tedavi uygulandığı görüldü. Perkütan koroner girişimin ( PKG) ( primer ve kurtarıcı) daha çok erkeklere uygulandığı izlendi (p=0.009). Akut dönem sonrası, 88 (%59) kadın, 364 (%65) erkeğe koroner anjiografi; kadınların %37.3, erkeklerin %37,2’sine PKG uygulandı. KABG, kadınların %20.6, erkeklerin %27.6’sına yapıldı (p> 0.05). Sonuç: Acil revaskülarizasyonun hayati olduğu akut dönem sonrası, iki cinsiyet arasındaki tedavi stratejilerinin benzer olduğu görüldü. Elektif PKG ve KABG açısından değerlendirildiğinde, cinsiyetin önemli etkisi olmadığı izlendi.