Favipiravir'in İnsan Alveolar Epitel Hücrelerinde İnterferonla İlişkili Gen Ekspresyonuna Etkisi

Abstract

Favipiravir, influenza virüsü RNA bağımlı RNA polimerazının (RdRp) seçici ve güçlü inhibitörü olan bir nükleozid analoğudur. Bu ilacın RdRp üzerindeki etkisi nedeniyle influenza dışındaki diğer RNA virüslerinin de potansiyel bir inhibitörü olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada favipiravirin çeşitli kemokinleri üreten alveolar epitel hücrelerinde (A549 ve BEAS-2B) interferon ile ilişkili genlerin ekspresyonuna etkileri değerlendirildi. Favipiravirin sitotoksisitesi MTT testi ile, anti-RdRp aktivitesi ise influenza A virüsü minireplikon modeli ile değerlendirildi. Favipiravir, toksik olmayan dozlarda (200 µg/ml’ye kadar) insan (A/WSN/33-H1N1) ve kuş tipi influenza (A/duck/Pennsylvania-H5N2) virüsü RdRp'yi güçlü bir şekilde inhibe etti. Farklı dozlarda favipiravir ile muamele edilen hücrelerdeki gen transkriptleri kantitatif polimeraz zincir reaksiyonu (qPZR) ve Western melezleme teknikleri ile analiz edildi. Favipiravir etkisinde kalan hücrelerde CCL2, CAV1 ve PRKCZ ekspresyonu en çok azalan genler arasında yer alırken; IFNB1, IFNE ve IL10 ekspresyonu en çok artan genler arasında yer almışlardır. CCL2 ve INFB1 transkriptleri favipiravir etkisi ile en belirgin şekilde farklılaşan genler olmuştur. BEAS-2B hücreleri A549'a kıyasla favipiravire daha az duyarlı bulunmuştur. Elde edilen bu verilerden favipiravirin öncelikle viral RdRp'yi inhibe ettiği, bununla birlikte hücrelerin interferon savunma mekanizmaları aracılığıyla da virüs replikasyonunu etkileyebileceği sonucuna varılmıştır.