Sol atriyal apendiks straini ve P dalga dispersiyonu: paroksismal atriyal fibrilasyonun elektro-mekanik belirteçleri

Abstract

Giriş ve Amaç: Paroksismal atriyal fibrilasyon (PAF), aralıklı doğası ve erken tespitinin zorluğu nedeniyle önemli bir klinik sorundur. Sol atriyal apendiks (LAA) fonksiyonu, atriyal mekanikte kritik bir rol oynarken, P dalga dispersiyonu (PWD) elektriksel inhomojeniteyi yansıtır. Bu çalışmada, LAA straini ve PWD’nin PAF tespitindeki öngörücü değerini değerlendirmeyi ve mekanik ile elektrofizyolojik parametreleri entegre eden bir prediktif model oluşturmayı amaçladık. [Abstract Not Available] Yöntemler: Gerçekleştirilen retrospektif analizde, 91 PAF ve 100 sinüs ritmindeki (SR) hasta olmak üzere toplam 191 hasta değerlendirildi. LAA fonksiyonu speckle-tracking ekokardiyografi ile, PWD ise 12 derivasyonlu EKG’den dijital olarak ölçüldü. Çok değişkenli lojistik regresyon modelleri oluşturuldu: Model 1’de klinik parametreler, Model 2’de ek olarak PWD, Model 3’te ise LAA strain rezervuar (LAA-Sr) eklendi. [Abstract Not Available] Bulgular: PAF hastaları, belirgin şekilde daha düşük LAA-Sr (%14,7 [12,2–18,0] vs. %21,6 [19,1–25,3], p < 0.001) ve daha yüksek PWD (30,3 [27,6–34,5] ms vs. 20,9 [17,3–26,6] ms, p < 0.001) değerlerine sahipti. Çok değişkenli analizde, LAA-Sr (OR: 1,315, %95 CI: 1,201–1,439, p < 0.001) ve PWD (OR: 1,128, %95 CI: 1,054–1,215, p = 0.038) bağımsız PAF prediktörleri olarak saptandı. Model 3, en iyi prediktif performansı gösterdi (AUC: 0.983, duyarlılık: %74, özgüllük: %72) ve Model 1 (AUC: 0.890) ile Model 2’ye (AUC: 0.950) kıyasla üstün bulundu. [Abstract Not Available] Sonuç: Çalışmamız, LAA straini ve PWD’nin PAF için güçlü ve bağımsız öngörücüler olduğunu ortaya koymaktadır. Mekanik ve elektrofizyolojik belirteçlerin kombinasyonu, AF risk sınıflandırmasını ve erken tespiti güçlendirebilir. Bu bulguların doğrulanması ve PAF risk değerlendirme stratejilerinin optimize edilmesi için gelecekte prospektif, çok merkezli çalışmalar gerekmektedir.