<link rel="stylesheet" href="styles.f3b1fba60ec7970c.css">

Akut koroner sendroma bağlı gelişen hastane içi kardiyak arrestte ekstrakorporeal kardiyopulmoner resüsitasyon

dc.contributor.authorKırali, Kaan
dc.contributor.authorErkılınç, Atakan
dc.contributor.authorAcar, Rezzan Deniz
dc.contributor.authorAlici, Gokhan
dc.contributor.authorGürcü, Mustafa Emre
dc.contributor.authorBaysal, Pinar Karaca
dc.contributor.authorFidan, Serdar
dc.date.accessioned2026-10-09T21:23:40Z
dc.date.issued2021
dc.departmentYüksek İhtisas Üniversitesi
dc.description.abstractAmaç: Bu çalışmada hastane içi kardiyak arrest görülen hastalarda\rekstrakorporeal kardiyopulmoner resüsitasyonun sağkalım ve nörolojik\rsonuçlar üzerindeki etkisi araştırıldı.\rÇalışma planı: Ocak 2018 - Aralık 2020 tarihleri arasında akut koroner\rsendrom sonrası hastane içi kardiyak arrest nedeniyle veno-arteriyel\rekstrakorporeal membran oksijenasyon desteği kullanılarak\rekstrakorporeal kardiyopulmoner resüsitasyon ile tedavi edilen toplam\r22 hasta (17 erkek, 5 kadın; ort. yaş: 52.8±9.0 yıl; dağılım, 32-70 yıl)\rretrospektif olarak incelendi. Hastalar veno-arteriyel ekstrakorporeal\rmembran oksijenasyonundan ayrılan (n=13) ve ayrılmayanlar (n=9)\rolmak üzere iki grupta ele alındı. Hastaların demografik verileri,\rkonvansiyonel kardiyopulmoner resüsitasyon başlangıcındaki\rkalp ritimleri, anjiyografik ve girişimsel sonuçları, sağkalım ve\rekstrakorporeal kardiyopulmoner resüsitasyon öncesi ve sonrasında\rnörolojik sonuçları kaydedildi.\rBulgular: Eşlik eden hastalıklar ve başlangıç laboratuvar test değerleri\raçısından her iki grup arasında anlamlı bir fark yoktu. Ayrılan gruptaki\rhastaların %92'sinde altta yatan ritim ventriküler fibrilasyon iken,\rayrılamayan gruptaki hastaların %67'sinde kardiyak ritim yoktu (p=0.125).\rOrtalama sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonundaki düzelme ayrılan\rgrupta anlamlı düzeyde daha belirgindi (sırasıyla, %36.5±12.7'e kıyasla\r%21.1±7.4; p=0.004). Tüm hastalarda veno-arteriyel ekstrakorporeal\rmembran oksijenasyonundan ayrılma oranı %59.1 olmakla birlikte,\rnörolojik sekel olmayan sağ kalanların hastaneden taburcu edilme oranı\r%36.4 idi.\rSonuç: Hastane içi kardiyak arrest, konvansiyonel kardiyopulmoner\rresüsitasyon yoluyla anında hayat kurtarıcı müdahale gerektiren önemli\rve acil bir durumdur. Başarısız olunursa, altta yatan etiyoloji veya ritim\rbozukluklarından bağımsız olarak, ekstrakorporeal kardiyopulmoner\rresüsitasyon başlatılmalıdır. Etkili konvansiyonel kardiyopulmoner\rresüsitasyon, beyin ve vücut hipoperfüzyonunu önlemek için zorunludur
dc.identifier.doi10.5606/tgkdc.dergisi.2021.21238
dc.identifier.endpage319
dc.identifier.issn1301-5680
dc.identifier.issn2149-8156
dc.identifier.issue3
dc.identifier.startpage311
dc.identifier.trdizinid510623
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.5606/tgkdc.dergisi.2021.21238
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/510623
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12794/1445
dc.identifier.volume29
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isoen
dc.relation.ispartofTürk Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260922
dc.subjectGenel ve Dahili Tıp
dc.subjectAcil Tıp
dc.subjectKalp ve Kalp Damar Sistemi
dc.titleAkut koroner sendroma bağlı gelişen hastane içi kardiyak arrestte ekstrakorporeal kardiyopulmoner resüsitasyon
dc.title.alternativeExtracorporeal cardiopulmonary resuscitation in-hospital cardiac arrest due to acute coronary syndrome
dc.typeArticle

Files