Konjenital hipogonadotropik hipogonadizm hastalarında testosteron replasman tedavisinin inflamasyon ve insülin direncine etkisi

Abstract

Hipogonadizmde kardiyometabolik hastalık riski artmıştır. Testosteron replasman tedavisinin (TRT) hipogonad hastalardaki kardiyovasküler ve metabolik sonuçlar üzerine etkisi net değildir. Biz bu çalışmamızda konjenital hipogonadotropik hipogonadizmli (KHH) hastalarda TRT'nin insülin direnci ve inflamasyon üzerine olan etkisini araştırdık. KHH tanısı konulan 80 hasta (ort. yaş: 21,5±2,13 yıl) çalışmaya dahil edildi. TRT enjektabl ve transdermal formlar kullanılarak yapıldı. Tedavi öncesinde ve sonrasında hastaların demografik özellikleri, Pentraxin-3 (PTX3), yüksek duyarlılıklı C reaktif protein (hsCRP) ve Homeostasis model assessment of insulin resistance (HOMA-IR) düzeyleri ölçüldü. 6,0±2.41 aylık TRT sonrasında vücut kitle indeksi (p<0,001), bel çevresi (p=0,001), HOMA-IR (p=0,04) ve PTX3 (p=0,02) düzeyleri anlamlı olarak arttı, HDL kolesterol (p<0,001) düzeyleri ise anlamlı olarak azaldı. Korelasyon analizinde PTX3, hsCRP ve HOMA-IR düzeyleri ile testosterone düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmaz iken yalnızca PTX3 düzeyleri ile trigliserid düzeyleri arasında (r=-0,28 p=0,03) anlamlı ve negatif yönde bir ilişki saptandı. Çalışma sonuçları KHH hastalarında TRT'nin inflamasyon ve insülin direnci üzerine olumsuz bir etkisinin olduğunu göstermektedir. Bu Bulguların tedavi almamış ve genç konjenital hipogonadotropik hipogonadizmli hastalarda TRT'nin erken dönemde ortaya çıkan bir yan etkisinin olup olmadığı net değildir. Bu spesifik popülasyonda TRT'nin kardiyometabolik mortalite ve morbidite açısından uzun dönem etkilerinin ortaya çıkarılması amacı ile prospektif çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.