Helicobacter pylori ve tiyol-disülfid homeostazı arasındaki ilişki: Prospektif, gözlemsel bir çalışma

Abstract

Amaç: Helicobacter pylori (HP) enfeksiyonu, hücresel düzeyde inflamasyona ve oksidatif strese neden olur. Bu çalışmada, oksidatif stresin bir göstergesi olan tiyol-disülfid homeostazı (TDH) ve HP arasındaki olası ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Yöntemler: Dispepsi yakınması ile başvuran ve gastroskopi uygulanan toplam 53 hastanın tıbbi verileri prospektif olarak değerlendirildi. Hastalar gastrik biyopsi sonucuna göre HP-pozitif (+) ve HP-negatif (-) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların demografik verileri, plazma ferik indirgeme kabiliyeti (FRAP), iskemi modifiye albümin (IMA), native tiyol, total tiyol, disülfid ve malondialdehit (MDA) düzeyleri kaydedildi ve iki grup arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Doğal tiyol (451,03 mmol/L ve 407.03 mmol/L, p=0.005) ve toplam tiyol (493.20 mmol/L ve 456.40 mmol/L, p=0,027) seviyeleri HP (+) grubunda HP (-) grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti. Disülfid düzeyleri ve disülfid / native thiol, disülfid/total tiyol ve native tiyol / total tiyol oranları HP (+) ve HP (-) grupları arasında benzerdi. FRAP, HP (+) grubunda HP (-) grubuna göre daha düşük olmasına rağmen, bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (0,94 mmol/L ve 1,10 mmol/L). IMA ve MDA düzeylerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Sonuç: HP kaynaklı gastrit gibi oksidatif stresin arttığı koşullar altında serum tiyol-disülfid düzeylerinin yükselmesi görülebilir. HP enfeksiyonunda yüksek serum tiyol-disülfid düzeylerinin antioksidan veya prooksidan durumu gösterip göstermediğini incelemek için daha fazla sayıda hasta ve alt grup analizi içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.