Sağ ventrikül çıkış yolu kaynaklı sık ventrikül erken vurularının sol ventrikül diyastolik fonksiyonları üzerine etkisi ve serum N-terminal pro BNP düzeyleri ile ilişkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, sağ ventrikül çıkış yolu kaynaklı (SVÇY) sık ventrikül erken vurularının (VEV) kalbin diyastolik fonksiyonları üzerine etkisi ve VEV’lerin serum N-terminal pro B-tip natriüretik peptid (NT-proBNP) düzeyleriyle ilişkisi araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya 24 saatlik Holter monitörizasyonunda SVÇY kaynaklı sık VEV saptanan, sol ventrikül sistolik fonksiyonları normal 33 semptomatik hasta (10 erkek, 23 kadın; ort. yaş 40±8) alındı. Tüm olgularda ikiboyutlu transtorasik ekokardiyografi ve Doppler analizi yapıldı, mitral akım paternleri ve serum NT-proBNP düzeyleri değerlendirildi. Sonuçlar 30 sağlıklı bireyden (9 erkek, 21 kadın; ort. yaş 37±9 yıl) oluşan kontrol grubuyla karşılaştırıldı.Bulgular: Hasta grubunda izovolumetrik gevşeme zamanı (IVGZ) (p<0.0001) ve E-dalga deselerasyon zamanı (EDZ) (p<0.0001) daha uzun, erken diyastolik dalganın atriyal dalgaya oranı (E/A) daha düşük (p=0.001) ve NT-proBNP düzeyleri daha yüksek (p=0.016) bulundu. Mitral doluş paterni kontrol grubunun tamamında normal iken, 13 hastada bozulmuş relaksasyon ile uyumlu bulundu. Diyastolik disfonksiyon bulunan hastaların (n=13) NT-proBNP düzeyleri diyastolik disfonksiyon bulunmayanlara göre (n=20) daha yüksek (p=0.03), ortalama VEV sayıları daha fazlaydı (p=0.001). Ventrikül erken vuru sayısı ile mitral E/A oranı arasında negatif, EDZ, IVGZ ve NT-proBNP düzeyi arasında pozitif korelasyon saptandı. Sonuç: Yapısal kalp hastalığı bulunmayan kişilerde SVÇY kaynaklı sık VEV’ler diyastolik fonksiyonlarda bozulmaya neden olmaktadır. N-terminal proBNP düzeyinin VEV sayısı ile paralellik göstermesi, semptomatik hastalarda diyastolik disfonksiyonun bir göstergesi olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir.