Total gastrektomi sonrası özefagojejunal anastomoz kaçağında risk faktörleri

Abstract

Giriş ve Amaç: Mide kanseri cerrahisinde perioperatif yönetim ve cerrahi teknikteki gelişmelere rağmen, total veya proksimal gastrektomi sonrası yapılan rekonstruksiyonda özefagojejunal anastomoz (ÖJA) kaçağı halen önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Bu çalışmada, ÖJA kaçağı açısından risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2013 ile Aralık 2016 tarihleri arasında total gastrektomi +D2 lenf nodu diseksiyonu ve ÖJA yapılan 80 mide kanserli hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Klinik takipleri sırasında anastomoz kaçağı gelişmeyen hastalar grup 1’i, anastomoz kaçağı gelişenler ise grup 2’yi oluşturdu. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 80 hastanın 58 (72.5%)’i erkek, 22 (27.5%)’si kadın olup yaş ortalaması 61.2 ± 11.2 idi. Gruplar arasında demografik özellikler açısından farklılık saptanmadı. Postoperatif tekrarlayıcı ateş (p= 0.001), postoperatif 3. ve 5. gün C-reaktif protein (CRP) değerleri (p= 0.01) ve postoperatif 5. gün nötrofil/lenfosit oranı (NLO) (p= 0.022) ÖJA kaçağı ve diğer postoperatif komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Operasyon süresi (p= 0.032) ve kombine organ rezeksiyonu (p= 0.008) ÖJA kaçak açısından risk faktörleri olarak belirlendi. Sonuç: Cerrahlar özellikle operasyon süresinin uzadığı ve ek organ rezeksiyonunun yapıldığı durumlarda, ameliyat sonrası önemli bir komplikasyon olan ÖJA kaçağı açısından dikkatli olmalıdırlar. Postoperatif dönemdeki takiplerde tekrarlayan ateş, yüksek CRP değeri ve NLO komplikasyonlar açısından uyarıcı olabilir.