Koroner arterleri normal bulunan metabolik sendromlu hastalarda egzersiz kapasitesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, anjiyografik olarak koroner arterleri normal bulunan metabolik sendromlu hastalarda egzersiz kapasitesi ve diğer egzersiz parametreleri incelendi. Çalışma planı: Çalışmaya anjiyografide koroner arterleri normal bulunan 61 hasta alındı. Bunların 32’sine (24 kadın, 8 erkek; ort. yaş 59±10) Uluslararası Diyabet Birliği ölçütlerine göre metabolik sendrom tanısı kondu. Yirmi dokuz hastada (18 kadın, 11 erkek; ort. yaş 59±9) ise metabolik sendrom olmadığı sonucuna varıldı. Tüm olgulara modifiye Bruce protokolüne uygun olarak koşu bandı ile egzersiz testi yapıldı. Metabolik eşdeğer olarak ulaşılabilen işyükü, toplam egzersiz süresi, ulaşılan kalp hızı yüzdesi, ikili ürün, kalp hızı toparlanması, kronotropik yanıt ve uyumsuzluğunu içeren egzersiz değişkenleri incelendi. Egzersiz parametrelerinin klinik ve ekokardiyografik değişkenlerle ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: İki grup arasında yaş, sol ventrikül boyutları, sol ventrikül kütle indeksi, ejeksiyon fraksiyonu ve sol atriyum çapı açısından anlamlı fark yoktu. Metabolik sendrom grubunda diyastolik fonksiyon bozukluğu daha yüksek oranda saptandı (%71.9 ve %41.4; p=0.016). Ulaşılan maksimum işyükü, metabolik sendrom ve kontrol grubunda sırasıyla 10±2 ml/kg/dk ve 12±2 ml/kg/dk bulundu (p=0.024). Başlangıç ikili ürün değeri metabolik sendromlu hastalarda anlamlı derecede yüksek idi (11.6x103 mmHg.atım/dk ve 10.1x103 mmHg.atım/dk, p=0.04). Ulaşılan maksimum işyükü ve egzersiz süresi hipertansif hastalarda daha düşük bulundu (p<0.05). Hiperglisemik olgularda maksimum iş yükü daha düşüktü (p<0.05).Sonuç: Metabolik sendromlu hastalarda egzersiz kapasitesi azalmaktadır ve bu sendromun her bir bileşeni egzersiz testinin değişik parametrelerini etkilemektedir.