Cerrahi mitral komissurotomili hastalarda perkütan mitral balon valvüloplastinin erken ve geç dönem sonuçları

Abstract

Amaç: Cerrahi mitral komissurotomi yapılan ve restenoz gelişen romatizmal mitral darlığı olgularında perkütan mitral balon valvüloplastinin kısa ve uzun dönem etkinliğinin araştırılması planlandı. Gereç ve Yöntem: 1994 ve 2010 yılları arasında romatizmal mitral stenozlu ve daha önce kapalı cerrahi komissurotomi uygulanan hastalar incelendi. Tüm hastalara perkütan mitral balon valvüloplasti (PMBV) Inoue balon ile uygulandı. İdeal balon ölçüsü hastaların boyuna göre hesaplandı. Tüm hastalar PMBV öncesi transtorasik (TTE) ve transözofageal (TEE) ekokardiyografi ile değerlendirildi. İşlemden sonra takip ilk yıl için altı ay ve sonrasında yıllık olmak üzere planlandı. Bulgular: PMBV tüm hastalara başarı ile uygulandı (ortalama yas 44,86±6,48). Wilkins skoru 8,95±1,687, ortalama işlem süresi 30,21±10,23 dakika ve ortalama balon şişirilme sayısı 2,45±1,14 idi. İşlem sonrası planimetrik mitral kapak alanı (MVA) belirgin artarken ortalama transmitral gradiyent (MMG) belirgin olarak azaldığı izlendi (MVA 1,20±0,25 vs 1,82±0,33 p<0,01, MMG 12,10±5,54 vs 5,81±2,31 mmHg p<0,01). Pulmoner kapiller kama basıncının (PCWP) anlamlı olarak azaldığı görüldü (25,62±8,6 vs. 13,95±6,87, p<0.01). Hastaların ortalama takip süresi 83,4±39,5 ay olarak hesaplanırken bu sürede mortaliteye rastlanmadı. 21 hastanın 5i bu sürede mitral kapak replasmanı olurken 1 tanesine restenoz nedeniyle yeniden PMBV uygulandı. Takip süresinin sonunda istirahat MVA 1,57±0,47 cm2 ve MMG 8,33±4,45 mmHg saptandı. Sonuç: Bu çalışma ile daha önce kapalı mitral komissurotomi (KMK)lı hastalarda PMBVnin mükemmel ilk sonuçlarıyla etkin bir tedavi olduğu gösterilmişken uzun dönem takiplerde restenoz oranı beklenenden yüksek saptandı. Ayrıca mitral kapak replasman ihtiyacı yüksek bulundu.