ST yükselmesiz miyokard enfarktüslü yaşlı hastalarda hastane içi mortaliteyi öngörmek için yüksek duyarlı modifiye Glasgow prognostik skoru

Abstract

Amaç: Akut koroner sendromlarda inflamasyon ve malnütrisyon kötü prognostik belirteçlerdir. Bu çalışmada, ST yükselmesiz miyokard enfarktüslü (STYsizME) yaşlı hastalarda C-reaktif protein ve serum albümin düzeylerinden elde edilen yüksek duyarlı modifiye Glasgow prognostik skoru (HS-mGPS) ile hastane içi mortalite arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya dahil edilen hastalar üç farklı üçüncü basamak sağlık merkezinden alındı. 65 yaş üstü STYsizME tanısı almış 282 uygun hasta geriye dönük olarak kaydedildi. Hastane içi ölüm için GRACE risk skoru ve HS-mGPS her hasta için hesaplandı. Hastalar, inflamasyona dayalı skorlarına göre kategorize edildi (yüksek HS-mGPS grubu (HS-mGPS ?1, n=124)’ e karşın düşük HS-mGPS grubu (HS-mGPS =0, n=158). Bulgular: Çalışma grupları arasında hastaneye yatış kan basıncı düzeyleri, koroner anjiyografi bulguları, tedavi modaliteleri ve GRACE skorları arasında fark yoktu. Yüksek HS-mGPS'li hastalar, düşük HS-mGPS grubuna kıyasla daha yüksek başvuru kalp hızına ve daha uzun hastanede kalış süresine sahipti. Hastane içi ölüm oranları yüksek HS-mGPS grubunda, düşük HS-mGPS grubuna kıyasla daha yüksekti (sırasıyla %21,8 (n=27)’ e karşın %3,2 (n=5), P<0.001). GRACE risk skoru (HR:1,037, %95 GA: 1,009-1,065, P=0,008) ve HS-mGPS ?1 (HR:4,602, %95 GA: 1,581-13,391, P=0,005) hastane içi mortalitenin bağımsız öngörücüleriydi. Bununla beraber Kaplan Meier analizinde HS-mGPS ?1 grubunda hastane içi mortalite HS-mGPS =0 grubuna göre beirgin olarak daha yüksekti (long rank testinde P<0,001). Sonuç: Yüksek HS-mGPS, STYsizME' lü yaşlı hastalarda hastane mortalitesi ile bağımsız olarak ilişkilidir. Hesaplaması basit olan bu inflamasyona dayalı skoru kullanmak, yaşlı hastalarda daha kesin risk tahminine yardımcı olabilir.