Van İlindeki Hepatit C Genotip Dağılımı ve Bulaş için Öngörülen Risklerin Değerlendirilmesi

Abstract

Giriş: Hepatit C virüsü (HCV) 7 ana genotip ve 100’den fazla alt tiple yüksek genetik heterojeniteye sahiptir. Nüfus hareketlilikleri genotip oranlarında oynamalara neden olduğu için epidemiyolojik verilerin düzenli güncellenmesi ihtiyacı doğmaktadır. Bu yazının amacı HCV genotip verilerini ortaya koymak, yaş ve cinsiyet ile ilişkisini irdelemek, risk faktörlerine göre genotip dağılımını belirlemektir. Yöntem: Retrospektif/tek merkezli olan çalışmamızda 2017- 2021 tarihleri arasında, 95 HCV hastası çalışmaya dahil edildi. Hastaların Anti HCV, HCV RNA polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ve HCV genotip durumu kaydedildi. HCV RNA PCR testi pozitif saptanan hastaların HCV genotiplendirmesinde Abbott Real Time HCV Genotype II genotipleme kiti kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya 56 (59%) erkek ve 39 (41%) kadın hasta dahil edildi. Her iki cinsiyet incelendiğinde en yaygın genotip 1b (%65.3), ikinci sıklıkta genotip 3 (%16.8) ve genotip 1a (%13.7) olduğu görüldü. Hastalar arasında genotip 2 (%2.1) ve genotip 4 (%2.1) en az görülen genotiplerdi. HCV genotip türü ve cinsiyet açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Ancak genotip türü ve yaş açısından değerlendirildiğinde istatiksel olarak anlamlı fark bulunmaktaydı. Hastaların en sık görülen olası bulaş yolu cerrahi operasyon varlığı olup (%45.3), bu grupta en çok genotip 1b olduğu görüldü. Diyaliz 19 (%20) ve İntravenöz (IV) uyuşturucu kullanımı 16 (16.8%) sık görülen bulaş yolları arasında yer alırken; dental girişim, kan transfüzyonu, aile içi bulaş ve cinsel ilişki ile bulaşın daha az sıklıkta görüldüğü saptandı. Sonuç: HCV genotiplerinin ve bulaş yollarının belirlenerek bölgesel verilerin düzenli bildirilmesi epidemiyolojik verilere katkı sağlayacaktır. Bu durum HCV’ ye yönelik sağlık politikalarının geliştirilmesi ve HCV’nin ortadan kaldırılması adına yol gösterici olacaktır.