Terapötik hipotermi uygulanan hipoksik iskemik ensefalopatili hastalarda mortalite

Abstract

Amaç: Hipoksik-iskemik ensefalopati perinatal dönemde ortaya çıkan ve bilinç bozukluğu veya nöbetler, solunum depresyonu ve hipotoni ile karakterize heterojen bir klinik sendromdur. Bu çalışmanın amacı terapötik hipotermi uygulanan hipoksik-iskemik ensefalopati hastalarında mortalite oranlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde terapötik hipotermi uygulanan 97 hipoksik-iskemik ensefalopati vakası dahil edildi. Olgular mortalite açısından değerlendirilmiş ve Grup 1 (n:9, hayatta kalmayanlar) ve Grup 2 (n: 88, hayatta kalanlar) olmak üzere iki grup oluşturulmuştur. Demografik veriler, tanılar, hipoksik-iskemik ensefalopati komplikasyonları, APGAR skorları, kan ürünü desteği ve laboratuvar parametreleri mortalite açısından değerlendirildi. Bulgular: Bu çalışmaya 97 hipoksik-iskemik ensefalopati vakanın 40’ı kadın ve 57’si erkek cinsiyet idi. Grup 1 (hayatta kalmayanlar) 9 (%9,3) ve Grup 2 (hayatta kalanlar) 88 olgu içermekteydi. Etyolojide en sık neden kordon prolapsusu (n=40) olup, mekonyum aspirasyon sendromu nedeniyle hipoksik-iskemik ensefalopati gelişen bebeklerde mortalite oranı anlamlı derecede yüksek (%29,40) olarak belirlendi. Mortalite riskinin bebekte kanama varlığı ile 4,6 kat, akut böbrek hasarı ile 7,3 kat, trombositopeni ile 15,5 kat, taze donmuş plazma alma durumu ile 4,6 kat ve pulmoner hemoraji ile 12,3 kat arttığı belirlenmiştir. Entübe gün sayısındaki 1 birimlik artışın mortalite riskini 1,2 kat artırdığı belirlenmiştir. Sonuç: Mekonyum aspirasyonuna bağlı hipoksik-iskemik ensefalopati gelişen vakaların ölüm oranları, mekonyum aspirasyon sendromu olmayan hipoksik-iskemik ensefalopati vakalarınkinden önemli ölçüde daha yüksekti. Düşük APGAR skoru, artmış entübasyon günü sayısı, akut böbrek hasarı, trombositopeni ve taze donmuş plazma ihtiyacı, hipoksik-iskemik ensefalopati için terapötik hipotermi alan bebeklerde yüksek mortalite riski ile ilişkilendirilmiştir ve mekonyum aspirasyon sendromu varlığı bu riski önemli ölçüde artırmıştır.