The success of self-testing for anticoagulation therapy

Abstract

Amaç: Varfarin tedavisinin optimum olabilmesi için gerekli olan terapötik INR (International normalized ratio) aralığı oldukça dardır. Sık kontrol gerektirendoz ayarının yapılabilmesi için çok çeşitli yöntemler mevcuttur. Bu çalışmanın amacı; kişisel ölçüm cihazlarının doz ayarlanmasının yapılmasında ne kadar güvenli olduğunun tespit edilmesidir. Gereç ve Yöntem: Herhangi bir sebeple varfarin tedavisi alan 46 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaşları 24-84 aralığında değişmekte idi. 26 hasta erkek, 20 hasta ise kadındı. Hastalar laboratuvar INR sonuçlarına göre 3 gruba ayrıldılar. Grup 1: INR değeri 2,0’ın altında olan, grup 2: INR değeri 2,0–3,5 , grup 3: INR değeri 3,5 ve üzerinde olan hastalardan oluşturuldu. Her üç grupta sırasıyla 15, 16, 15 hastavardı. Hastalara parmak ucu kanından kişisel ölçüm cihazı ile INR kontrolüyapıldı. INR sonuçlarının etkileneceği etmenler göz önünde bulundurularak, üçgrupta ortalama yaş, cinsiyet, hematokrit değeri, trombosit sayısı, kullanılan ilaçlar açısından istatistiksel anlamlı bir farklılık yoktu. Bulgular: Birinci grubun laboratuvar ölçümlerinde INR ortalaması 1.26 iken kişisel ölçüm cihazında ölçülen ortalama INR değeri 1.45 olarak tespit edildi ve her iki grup arasında istatistiksel anlamlı bir fark bulunamadı (p=0.15). İkinci grubun laboratuvar ölçümlerinde tespit edilen INR ortalama INR değeri 2.74 iken cihazda tespit edilen ortalama INR değeri 3.51 olarak tespit edildi (p=0.01). Üçüncü grubun laboratuvar cihazıyla tespit edilen ortalama INR değeri 4.27 iken cihazda tespit edilen ortalama değer 5.25 olarak tespit edildi (p=0.01). Tartışma: Varfarin tedavisinin sebep olacağı hemorajik ve tromboembolik komplikasyonların önlenmesi açısından, INR doz ayarlanmasının düzenli aralıklarla, uzman kişiler tarafından ve hastanelerde yapılmasının uygun olacağını savunuyoruz