Otizm Spektrum Bozukluğunda Yapay Zekâ ve Pediatri Hemşiresinin Rolü

Abstract

Giriş: Otizm; kesin tedavisi olmamakla birlikte, yaşam boyu süren yaygın nörogelişimsel bir bozukluktur. İletişim ve sosyal etkileşimde yetersizlik, ayrıca basmakalıp davranışlarla karakterizedir. Otizmin erken dönemde tanılanması ve bu dönemde uygulanacak etkili müdahaleler, bireylerin bilişsel yeteneklerini, dil becerilerini, adaptif davranış ve sosyal becerilerini önemli ölçüde iyileştirmektedir. Yapay zekâ teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte yapay zekâ sistemleri artık karmaşık algoritmaları analiz edebilir ve kendi kendine öğrenebilir hale gelmiştir. Bu özellikleri sayesinde yapay zekâ, tıbbi araştırmalarda ve klinik uygulamalarda yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Yapay zekâ ve makine öğrenimi, otizmde giderek artan bir öneme sahiptir. Bu teknolojik gelişmeleri benimseyen hemşireler, hasta merkezli bakım sağlama becerilerini geliştirebilir, hemşireliğin temel değerlerini korurken yapay zekâdan yararlanarak sağlık hizmeti sunabilir ve aynı zamanda otizmli çocukların ve ailelerinin yaşam kalitesini iyileştirebilirler. Hemşireler; eğitim ve danışmanlık rolleri ile otizmin erken teşhisi, yönlendirmesi ve tedavisinde hastalar ve aileleri açısından otizm ve yönetimi konusunda kritik öneme sahiptir. Bu süreçte hemşireler, çocuğun yaşa göre gelişimsel seviyesini ve becerilerini değerlendirebilir. Risk tanılaması yaparak çocuğun olası bir soruna yatkınlığını ortaya çıkarabilir. Tanı ve tedavi sürecinde aileye gerekli bilgilendirmeler ve uygun yönlendirmeler yaparak sürece aile katılımını da sağlayabilir. Sonuç: Bu derlemede, otizm spektrum bozukluğunda yapay zekâ ve makine öğreniminin otizmde hemşirelik bakımını nasıl değiştirip dönüştürdüğü ve duruma ilişkin hemşirelik yaklaşımı ele alınmıştır.