Total diz protezi uygulamalarında patella eklem yüzeyi değiştirilen ve değiştirilmeyen olguların değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Total diz protezi (TDP) uygulamalarında patella eklem yüzeyinin değiştirilmesinin ve değiştirilmemesinin klinik ve radyografik sonuçlara etkisi değerlendirildi. Çalışma planı: Primer diz osteoartriti nedeniyle TDP uygulanan ve yeterli takibi olan 126 hastanın 149 dizi incelendi. Elli dokuz dizde (grup 1) patella eklem yüzeyi değiştirilirken, 90 dizde (grup 2) değiştirilmedi. Klinik değerlendirmede KSS (Knee Society Score) diz ve fonksiyon puanları ve patella puanı, radyografik değerlendirmede eklem çizgisinin yer değiştirme miktarı, Insall-Salvati oranı, lateral patellofemoral açı ve uyum açısı kullanıldı. Grup 1’de ortalama takip süresi 66.7 ay (dağılım 34-123 ay), grup 2’de ise 68.1 ay (dağılım 30-117 ay) idi. Sonuçlar: Her iki grupta da, ameliyat öncesine göre ameliyat sonrası diz ve fonksiyon puanları anlamlı derecede düzelmesine (p0.05). Patella puanlama sistemiyle yapılan değerlendirmede de iki grubun ameliyat sonrası puanları anlamlı farklılık göstermedi (p>0.05). Ameliyat sonrası radyografik değerlendirmede, iki grup arasında dizlerin mekanik aks değerleri, patellar tilt ve lateral subluksasyon açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Her iki grupta da ameliyat sonrasında patellanın semptomatik subluksasyonu, dislokasyonu, kırığı ve ekstansör mekanizma yırtığına rastlanmadı; patella veya patellar protezle ilgili revizyon yapılmadı. Çıkarımlar: Patella eklem yüzeyinde ileri derecede dejeneratif değişikliği olan olgular dışında, patella eklem yüzeyinin değiştirilmemesinin uygun olacağı kanısındayız.