Kardiyovaskuler Cerrahi Sonrası Uzamış Yoğun Bakım İhtiyacı Olan Kalp Yetmezliği Hastalarında Nutrisyonel Desteğin Etkileri

Abstract

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada kardiyovaskuler cerrahi sonrası uzamış yoğun bakım ihtiyacı olan kalpyetmezlikli hastalarda, enteral ve kombine (enteral+parenteral) beslenmenin biyokimyasal parametreler,morbitide ve mortalite üzerine etkilerinin ortaya konulması amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Hastalar enteral (Grup E, n=30) ve kombine (enteral+parenteral) beslenme (GrupEP, n=30) olmak üzere rastgele iki eşit gruba ayrıldı. Biyokimyasal parametreler; glukoz, kolesterol,trigliserid, albumin, alanin aminotransferaz (ALT), aspartat aminotransferaz (AST), laktat dehidrojenaz(LDH), alkalen fosfataz (ALP), direkt bilirübin, gamma glutamil transferaz (GGT) ve elektrolitdüzeyleri 1. 7. ve 14. günlerde incelendi. Yan etkiler ve mortalite kaydedildi.Bulgular: İki grup karşılaştırıldığında demografik özellikler ve incelenen biyokimyasal parametrelerdeistatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p> 0.05). Grup içi karşılaştırmalarda, Grup E'de glukozseviyelerinde istatiksel olarak anlamlı fark saptanmaz iken (p> 0.05), Grup EP'de yükselme görüldü(p=0.01). Kolesterol ve trigliserid seviyeleri, her iki grupta yükselirken, albümin değerlerinde azalmasaptandı (p< 0.001). Karaciğer enzim değerlerinde ise; Grup E'de ALP ve AST'de düşme, Grup EP'deise ALP'de düşme gözlendi (p< 0.05), LDH ve total bilirübin düzeyleri benzerdi. Grup E'de sodyum veklor değerleri yükselirken, kalsiyum değerlerinde düşme ve Grup EP'de ise; sodyum ve potasyumdeğerlerinde yükselme saptandı (p< 0.05). Komplikasyonlar ve mortalite açısından anlamlı fark saptanmadı(p> 0.05).Sonuç: Erken enteral beslenme postoperatif dönemde ilk başlanan beslenme tedavisi olmalıdır.Hedeflenen gerekli enerji miktarına ulaşılamıyor ise, enteral ve parenteral beslenme birlikte başlanabilir.