Differansiye Tiroid Kanserli Hastalarda TSH Düzeylerine Göre Ortalama Platelet Volümü, Platelet Dağılım Genişliği, Nötrofil/ Lenfosit Oranı, Platelet/Lenfosit Oranı ve Lenfosit/Monosit Oranının Karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Diferansiye tiroid kanseri (DTK) standart tedavi total tiroidektomi ve sonrasında ömür boyu levotiroksin (LT4) replasmanı yapılmasıdır. Fakat ekzojen LT4 ile TSH düzeyinin ne olması gerektiği halen tartışma konusudur. Gereç ve Yöntemler: Prospekif non metastatik DTK tanısı olan 162 hasta ile 69 sağlıklı gönüllü alındı. DTK hastaları TSH seviyesine göre 3 gruba ayrıldı. TSH: 0,1?IU/mLden küçük ise suprese tirotropin TSH:0,11-0,49 ?IU/mLarasında ise ılımlı suprese tirotropin TSH :0,5- 2?IU/ mL arasında düşük -normal tirotropin grubu olarak adlandırıldı. Bulgular: DTK ve sağlıklı kontrol grubu arasında ortalama trombosit volmü (OTV), trombosit dağılım genişliği (TDG), nötrofil/ lenfosit oranı (NLO), trombosit/ lenfosit oranı (PLO), lenfosit/monosit oranı açısından istatistiksel fark saptanmadı.HastalarTSH düzeyine göre 3 gruba ayrılınca sadece PDW düzeyleri diğer 3 gruba göre ılımlı suprese grupta yüksek saptandı. (p <0,001).Ayrıca TSH düzeyleri ile LMR arasında pozitif yönlü (r=0,154 p=0,020), sT4 düzeyleri LMR ile negatif yönde düşük korelasyon saptanmıştır. (r=-0,146 p=0,028 ) Lineer regresyon analizinde LT4 kullanma süresinin 1 birim artması MPW’ı ortalama 0,070 birim (p=0,031), TSH’ın 1 birim artması LMR’yi ortalama 0,517 birim arttırmaktadır (p=0,041). T3’ün 1 birim artması NLR’ı ortalama 0,282 birim azaltmaktadır (p=0,032). Sonuç: DTK hastalarında hedef TSH düzeyi için verilen LT4 dozunun fazla olması kadar, az olması da inflamatuar, kardiovasküler hastalık riski artırmaktadır. Her hasta bireysel ele alınıp, yaş, ek hastalıkları, hastalık evresi gibi durumları göz önüne alınarak LT4 doz ayarlaması yapılmalıdır. Hedef TSH optimum değerinin ne olması gerektiği için uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.