COVID-19 HASTALARINDA UZAMIŞ RT-PCR POZİTİFLİĞİ VE VİRAL YÜKÜN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Amaç: COVID-19 tanısında gerçek-zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) testi kullanılmakta olup çalışmamızda; viral konversiyon süresini etkileyen faktörlerin ve bunların viral yük ile ilişkisinin incelenmesi, ayrıca viral yükü etkileyebilecek diğer faktörlerin irdelenmesi amaçlanmıştır. Metod: Hastanemizde 15.03.2020-01.08.2020 tarihleri arasında hospitalize edilmiş ve viral konversiyon saptanmış hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastalar viral konversiyon süresine göre iki gruba ayrıldı (0-14 gün ve >14 gün). Bulgular: Çalışmaya viral konversiyon süresi 0-14 gün olan 284 hasta ve >14 gün olan 65 hasta olmak üzere toplam 349 hasta dahil edildi. Hastaların yaş ve cinsiyet özellikleri benzer olarak saptandı. Uzamış PCR pozitifliği olan grupta daha fazla ölüm (p=0.036) ve daha düşük döngü eşiği (Cycle-treshold- CT) değeri (p=0.017) saptandı. 18’inde mortalite nedeniyle viral konversiyonun değerlendirilemediği toplam 246 hastanın CT değerinin incelemesinde 60 yaş üzerinde (p=0.006), kardiyovasküler sistem hastalığı varlığında (p<0.001) ve ölen hastalarda (p<0.001) CT değeri daha düşük, dolayısıyla viral yük daha yüksek saptandı. Sonuç: Uzamış PCR pozitifliği viral yük artışını ve olumsuz sonuçlarla ilişkili olabilir. Hastanın yaşı, CT değeri, komorbid durumları ve viral konversiyon süresini içeren bir değerlendirme progroz hakkında fikir verebilir.