The effects of cardiac resynchronization treatment on autonomic functions aside from functional status in heart failure

Abstract

Amaç: Kardiyak resenkronizasyon tedavisinin (KRT) kalp yetersizliği (KY) hastalarında kalp hızı değişkenliği (KHD) ve kalp hızı türbülansını (KHT) düzeltti- ği bilinmektedir. Bu çalışmada amacımız KRT\\'nin fonksiyonel kapasiteyi düzelterek oluşturduğu KHD ve KHT düzelmesinin üzerine olası ek faydasını incelemektir. Bu amaçla intrakardiyak kardioverter defibrilatörü (İKD) olan KY hastalarındaki KHD ve KHT parametrelerini KRT\\'li hastalarla karşılaştırdık. Yöntemler: Ejeksiyon fraksiyonu <%35 olan sistolik kalp yetmezlikli (NYHA sınıf 2-3) hastalar bu gözlemsel ve kesitsel çalışmaya dahil edildi. Bu has- talara İKD veya KRT cihazı implante edilmişti. Yirmi dört saatlik Holter EKG kayıtlarından KHD ve KHT parametreleri karşılaştırıldı. T-testi ve ?2 testi, gruplar arasındaki karşılaştırmalarda, lojistik regresyon analizi, değişkenlerin fonksiyonel kapasiteye etkilerini değerlendirmek için kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 105 hastanın 55\\'inde CRT, 50\\'sinde İKD cihazı mevcuttu. Hastaların bazal özellikleri benzerdi. SDNN, SDANN, SDNN indeks, ve LFnu her 2 grupta farklılık göstermezken RMSSD, pNN50, HFnu, LF/HF oranı, türbülans eğimi ve her ne kadar anlamlılığa ulaşamasa da türbülans başlangıcı KRT grubunda daha iyiydi. Fonksiyonel kapasitelerine göre hastalar karşılaştırıldığında fonksiyonel kapasitesi sınıf 2 olan hastalarda daha iyi KHD ve KHT parametreleri izlendi. Regresyon analizi sonuçlarına göre sadece SDNN fonksiyonel kapasite ile ilişkili bulundu [OR: 0,89 (%95 CI: 0,80-0,98), p=0,03]. Fonksiyonel kapasitenin KHD ve KHT parametelerine etkisini azaltmak için yapılan kovariyans analizi sonrası parasempatetik aktivite ile daha ilişkili olan RMSSD, pNN50, HFnu, LF/HF oranı, türbülans başlangıcı ve türbülans eğimi KRT grubunda yine daha iyi bulundu. Sonuç: Bu çalışmadaki en önemli bulgu, parasempatetik aktivasyonla ilişkili olan HRV ve KHT değerlerinin, benzer fonksiyonel statusa sahip KRT hastalarında IKD hastalarından daha iyi olduğudur. Sonuç olarak KRT tedavisine yükseltmenin otonom fonksiyonlara düzeltici ek etkisi olabilir.