Atriyal septal defektli hastalarda P dalga dispersiyonu ve yaşın etkisi

Abstract

Amaç: Erişkin yaştaki atriyal septal defektli (ASD) hastalarda atriyal aritmilere, özellikle de atriyal fibrilasyona sıklıkla rastlanmaktadır. On iki derivasyonlu yüzey elektrokardiyografiden (EKG) hesaplanan maksimum P dalga süresi ve P dispersiyonunun ASD'li hastalarda arttığı gösterilmiştir. Çalışmamızın amacı, ASD'si olan hastalarda bu P dalga parametreleri ile yaşın ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, kliniğimizde öncelikle transtorasik ekokardiyografi yapılmış ardından kesin tanı için kalp kateterizasyonu uygulanmış 108 ASD'li hasta dahil edildi. Sol-sağ şant oranı kardiyak kateterizasyon esnasında Fick yöntemiyle hesaplandı. On iki derivasyonlu yüzey elektrokardiyografide (EKG) maksimum P dalga süresi (P mak) ve minimum P dalga süresi (P min) ölçüldü ve ardından P dalga dispersiyonu (PDD=P mak-P min) hesaplandı. Bulgular: Hastalar, 40 yaş altı 89 hasta (Grup 1) ve 40 yaş ve üstü 19 hasta olmak üzere (Grup 2) iki gruba ayrıldı. Grup 1'in P mak ve PDD değerleri, Grup 2'den istatiksel olarak anlamlı şekilde daha kısaydı (sırasıyla P mak 106.9±12 ile 121.5±16 msn, p<0.001; PDD 34.9±11 ile 44.3±12.9 msn, p=0.003). P min değerleri ise her iki grupta benzerdi (72±12 ile 77±13.7 msn; p=0.1). Yaş ile P mak ve PDD arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif korelasyon saptandı (sırasıyla, r=0.4, r=0.51; her iki karşılaştırma için p<0.001). Sonuç: ASD'li hastalarda, yüksek atriyal aritmi riskini yansıtacak şekilde artan P mak ve PDD yaşla orantılı olarak artmaktadır. Buradaki muhtemel patofizyolojik mekanizma; uzun süreli volüm yükü nedeniyle sağ atriyumda genişleme ve atriyal ileti homojenitesinin bozulması olabilir. ASD'nin erken kapatılması bu patolojik değişimlerin geriye dönmesini sağlayabilir.